Zaterdag 13 September (dag 30) Ponferrada - Vega de Valcarce 43 km

  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Het was een gezellige plezante albergue met s'avonds doedelzakmuziek door een Antwerpenaar, maar om 7u30 staan we allemaal op straat. Het is nog pikdonker en ik loop even een 4-tal km mee met een Slovaakse. Samen oefenen we een beetje ons engels. Vanaf Cacabelos begint de zon te schitteren op haar best. De bergen worden hoger en hoger. Door de wijngaarden overal op de flanken, voel ik mij als in Italiaans Tirol. Het landschap doet mij genieten. Het is vakantie. In Villafranca del Bierzo zie ik het opschrift "Porta del Perdon". Als je indertijd ziek en uitgeput was, en niet meer verder kon, werden je zonden hier vergeven zodat je niet verder tot Compostela moest strompelen. Vanaf nu gaat het geleidelijk bergop langs de smalle kloof van de Rio Valcarce. Het geklater van water is het enige geluid dat ik hoor. Heerlijk!! Op een gezapig tempo kom ik aan in Vega de Valcarce . Op het dorpsplein komt net een groep Vlamingen te voet aan vanuit Villafranca. Ze reizen met de bus en doen alle dagen een trip te voet. De chauffeur maakt heerlijke soep in zijn geïmproviseerde keuken op het plein. Voor de groep ben ik de ster van de dag. "Zo helemaal alleen"? Door het venster van de casa rural waar ik mijn intrek heb genomen, zie ik het glasheldere water van de Valcarce. Het geklater maakt mij rustig. Ik ben dankbaar voor deze dag. Morgen moet ik 700 m hoog de Alto de Poio op tot 1300 m. Dan nog ongeveer 200 km!







Villafranca del Bierzo

Reacties

Schitterend!

Je gaat het zeker redden! Het lijkt erop dat, hoe verder je komt, hoe beter je moraal wordt. Moeilijke momenten heb je zeker, maar een beetje zichzelf respecterende pelgrimstocht moet op z'n minst af en toe moeilijk zijn natuurlijk. Maar zo te lezen hou je de moed er goed in. Ik hoor net dat je vandaag hebt afgezien 'als de beesten'. De laatste loodjes? Nog zo'n 200 km! Hou dus vol, en je bent er voordat je het weet. En vergeet tussendoor niet te genieten, maar zo te lezen doe je dat volop!

en ps: je dagelijkse verhaatjes zijn echt leuk om te lezen. Wat dat betreft is het bijna jammer dat je er op een haar in de bocadillo na bent....

goed zo

goed zo ruth,
je bent goed op weg,zoals ik zei onderschat deze rit niet naar cebreiro als je daar voorbij bent wil de rest niets meer zeggen,
desnoods daar blijven slapen,behalve de albergue in alto de poio,stellen de andere tussen deze plaatsen niets voor,
maar je bent op de goede weg,
veel succes op de laatste km
gr corrie

Knap reisverslag

Ruth,

Proficiat, een knappe reis een een fantastische prestatie. Geniet ervan, ook al is het soms moeilijk.

Pieter

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet publiekelijk getoond worden.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegestane HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.

Meer informatie over formaatmogelijkheden