Zaterdag 10 September 2011 (Dag 27) La Bégude-de-Mazenc – Suze-la-Rousse 61 km.

  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

De dag begint niet goed want in al ons enthousiasme rijden we heen en terug 9 km in de verkeerde richting. We moesten al lang aan het klimmen zijn. Een klim van 7 km aan 5% in 1 stuk moet ons over de allerlaatste zware col van de ganse route brengen. Er komt gewoon geen einde aan die klim. We hebben al over de 1280 km in de benen en dit begint zijn tol te eisen. Het is fris en kil. Nevelslierten zweven laag over de weg. We brullen van geluk als we eindelijk boven komen. Een ekster scheert verschrikt weg uit een hoge den. Ja, het is gedaan met klimmen!!! Dolgelukkig beginnen we aan de nog langere afdaling die gevaarlijk is wegens scherpe haarspeldbochten en losliggend grint. Geen bergen meer! Enkel nog prutskes van molshopen. Beneden wordt het warm, heet, snikheet tot 35°C. Aan de horizon doemen de vage contouren van de Mont Ventoux op. Lavendelvelden wisselen af met partijen olijfbomen en ja… de eerste wijnvelden van de “Enclave des Papes” rond Valréas. Fons krijgt bijna een delirium en kan het niet laten van de dieprode suikerzoete druiven te proeven. Valréas is met zijn smalle steegjes waarboven de was hangt te drogen zoals in Italië, een bezoekje waard. De goed bewaarde Romaanse kerk nodigt uit tot devotie. Eigenlijk is het gekkenwerk in deze verzengende hitte verder te rijden. Uitgedroogd arriveren we in Suze-la-Rousse. In het restaurant zijn we niet welkom omdat we enkel een biertje willen drinken en niet eten. Dan maar in het veel minder chique dorpscafé. Volgens het aanhangbord kunnen we hier s’ avonds een snackje eten en s’ morgens een ontbijt nemen. De waard herinnert er ons aan dat het zaterdagavond is en om 18 uur dus gesloten. Er zit niets anders op dan 5 km uit de route naar de 4*camping door te fietsen nabij het onooglijk dorpje Bouchet. “Daar kan je nog alles krijgen”. De camping is open maar winkel en restaurant zijn reeds gesloten wegens einde seizoen. Gelukkig hebben we genoeg proviand bij om tot morgen te overleven. We zijn hier bijna alleen en hebben per persoon de keuze tussen meer dan 10 veel te warme douches en toiletten.










Reacties

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet publiekelijk getoond worden.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegestane HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.

Meer informatie over formaatmogelijkheden