• : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Zondag 01 Augustus 2010 (Dag 13) Wrexen - Trendelburg 52 km

Ideaal fietsweer. Nochtans voel ik vrij vlug bij een klimmetje dat de benen vandaag niet goed zijn. Het is de 13de! Tot Warburg is het een beetje zoeken. Warburg is een zeer oud stadje met smalle steegjes en ringwallen zoals er in Duitsland nog weinig zijn. Vele typische witte vakmanshuizen met donkerbruine balken. Een gedenksteen leert mij dat hier in 1942 joden in het openbaar werden verbrand. Er is nog een synagoge. De Diemelvallei wordt steeds mooier en stiller. Nu en dan het geklater van kleine watervalletjes. Boven in de lucht het gezoem van een zweefvliegtuig. De ganse dag heb ik geen enkele winkel open gezien. Enkel een geïmproviseerd fietscafee waar ik mijn eerste gegrilde Bratwurst in Duitsland binnenspeel... ja, de eerste. In Stammen 3 km voor Trendelburg is er een hooihotel. Als je een slaapzak bijhebt mag je er in een bak stro slapen voor 9 euro. De heilige Ruth met Kerstmis. Als ik boven ga kijken begint het al overal te jeuken. Niet doen dus. Wanneer ik in Trendelburg in de receptie van de camping stap begint het te gieten alsof ze me boven staan uit te lachen. Aan de overkant is een hotel voor 28 euro met Frühstuck. De keuze is gauw gemaakt. Ik mag hier 2 nachten blijven en besluit tot een rustdag. De weg door het dal was mooi en niet moeilijk of zwaar. Toch voel ik mij uitgeput.












Maandag 02 Augustus 2010 (Dag 14) Trendelburg - Trendelburg 0 km Rustdag

Wat ben ik blij dat ik niet gekampeerd heb. De ganse nacht heeft het pijpestelen geregend. Deze morgen is het mistig en dat geeft een magische tint aan de Donjon die vanop zijn rots uit zandsteen er boven uit komt piepen. Dappere toeristen schepen in in hun fonkelrode kajakken voor een afvaart naar Bad Karlshafen. Ik zit opgescheept met een beetje Sattelwundsein...mijn gat doet zeer... In dit stadje met zijn 5500 inwoners is het stil en rustig. Ik ben dit niet gewoon en ben verplicht mijn bruisend Leuvens levensritme een versnelling lager te zetten. s´Avonds begint het weer te regenen. Wat zou ik nu zitten doen in mijn tentje?


Dinsdag 03 Augustus 2010 (Dag 15) Trendelburg-Jeugdherberg Han Münden 65 km

Het regent lichtjes. De Diemel-route loopt door het bos vlak naast de Diemel tot Bad Karlshafen. Een wit barokstadje en een druk bezocht kuuroord met een reusachtig groot openlucht zwembad. Daar naast een gradierwerk met zeer gezouten water zoals ik er een zag in Werne. Het indrukwekkende witte Invalidenhuis met gouden letters valt sterk op. De Weser-route wordt aangeduid met een kakafonie van bordjes, maar ik rij niet verloren want de Weser blijft altijd in zicht. De brede vallei is als een postkaart, vooral als de zon soms door de hardnekkige wolken komt piepen. Dit is vakantie. In Oedelsheim nodigt een fietsvriendelijk café met aantrekkelijk zonneterras mij onweerstaanbaar uit. Een bord Nudeln mit Parmesankäse smaakt overheerlijk. Dit is een toeristische streek met veel hotels, pensions en "Zimmerfrei" alom. Toch valt me weer de stilte en de rustige sfeer op. Knallende donderslagen maken een abrupt einde aan de stilte. Bliksemschichten flitsen door de vallei. De regen kletst rond mijn oren en doet mijn voeten zwemmen in mijn schoenen. In Han Münden is de JHB gemakkelijk te vinden en er is gelukkig plaats.








Woensdag 04 Augustus 2010 (Dag 16) Hann Münden - Allendorf 46 km (800 km - ik zou over de helft zitten !!!)

Na de Weser-route volg ik vanaf nu dagenlang de Werratal-route. De vallei is schilderachtig mooi en wordt steeds mooier, zeker als de zon er door komt. Ik rij hier niet alleen met pak en zak. De Werratal-route is door het Duitse Fietsersvolkje zeer geliefd. Vandaag zal ik genieten. Alle dorpjes hebben de typische vakmanshuizen, de ene al ouder dan de andere. Witzenhauzen is bekend omwille van zijn 150.000 kersenbomen. Zouden ze hier in het voorjaar ook bloesemtochten organiseren zoals in het land van Katarakt? Ik wordt een beetje ontroerd en fiets nóg trager als ik langs een slecht onderhouden modderig bospad vlak naast de Werra het dorpje Lindawerra binnen rij door de Strasse zur Einheid. Ik ben de vroegere grens Oost-West overgestoken. Het slechte bospad werd eertijds bewust slecht onderhouden omdat het een bewaakt grenspad was. In het veld getuigt nog een donkergroene uitkijkpost. In Allendorf 3 km verder rij ik terug het "Westen" binnen. Een prachtig grensstadje dat absoluut een bezoekje verdient. Bijna alle huizen zijn prachtig gerestaureerde vakmanshuizen waaronder één van de mooiste van heel Duitsland. Ik schrijf mij in in een goedkoop pension. Hoe meer naar het Oosten, hoe goedkoper. Ik hang een beetje de toerist uit. Aan de overkant is een klein museum over de DDR en de muur van Berlijn. Dit is een toffe dag. Morgen zal het weerspatroon in het algemeen verbeteren, vertelt men op een plaatselijke zender. Ik geloof er niet veel van want rond 19 uur regent het pijpestelen. Zou ik mijn tentje niet beter wegsmijten? Door altijd maar stroomopwaarts te rijden ben ik zonder het te voelen 150 m gestegen tot 200 meter.
















Donderdag 05 Augustus 2010 (Dag 17) Allendorf - Frankenroda 56 km

Voor de zoveelste keer voorspellen de zwarte wolken niet veel goeds. Wolkenflarden schuren tegen de beboste heuvelflanken. De gastvrouw doet haar uiterste best mij een overvloedig ontbijt aan te bieden. Zij moet ook puffen tegen astma, vertelt ze, als ze mijn hese stem hoort. Het fietspad rijdt als een autostrade. De bewegwijzering verdient 10 op 10. Ik ben in vakantiesfeer en begin te zingen ... eerder te brullen. Eschwege is een mooi stadje vol schitterende vakmanshuizen. Alle dorpjes hier hebben wel enkele prachtexemplaren. In Wanfried worden de hemelsluizen in alle hevigheid opengezet. Aan de Hafen kan ik schuilen onder een grote openstaande zonneparaplu. De hemel trekt open en ik kan weer verder. In Hedra rij ik terug Oost binnen onder een donkere vieze brug en naast het "tandem"-symbool van eenheid. Ik ben in Thüringen aanbeland. Het landschap verandert, de huizen zijn minder goed onderhouden. Dit is heel opvallend in het stadje Treffurt. Op de marktplaats ontmoet ik een koppel Nederlanders ook op weg naar Praag. De leuke babbel wordt nog gezelliger als 2 Belgische mannen te samen, ook naar Praag, er bij komen zitten. Het begint lichtjes te regenen. In een onooglijk dorpje Frankenroda bel ik aan bij "Zimmers zu vermieten". De man ontvangt mij met een bulderlach en een stevige schouderklop omdat "Sie eine Frau sind". Fier toont hij de kamer. Ik heb ook een keuken ter beschikking voor een belachelijk lage prijs. De bakker is al om 17 uur gesloten. Ik ben te laat en rij 2 km terug naar een restaurant. Morgen zou het weer beter worden, vertelt de gastman. "Het heeft hier al een hele tijd niet meer geregend". Ik geloof er niets van want het gras is véél te groen. Mijn mobieltje werkt niet door de hoge rotswand naast het huis.






Vrijdag 06 Augustus 2010 (Dag 18) Frankenroda - Frankenroda 0 km Rustdag

Het regent, het zegent, de pannen worden nat. Héééél nat. Het ontbijt wordt huiselijk opgediend. de huisvrouw vertelt zeer tevreden te zijn en gelukkig dat de DDR-tijden voorbij zijn. "Honnecker war ein Dictator". Het regent zó zwaar dat ik er niet veel zin in heb. Ik blijf een dag en lees meimerend gedichtjes.
Ein Regenbogen.
Es hat aufgehört zu regnen
leichte regenkristalle ziehn.
Ein bunt Gemischtes Farbenspiel
am himmel is zu sehn.
Pastelfarben leuchten
schillern im Sonnenlicht.
Ein bunt gefärbter regenbogen
das Tageslicht durchbricht.
Es sind die Farben rot Geblund
blau, oranje sich untermischt.
Er steht nicht lang am Himmelzelt
er ist wie weg gewischt.

Zaterdag 07 Augustus 2010 (Dag 19) Frankenroda - Heringen 84 km

Jopie, de lucht is diep blauw, het ontbijt staat klaar! De gastvrouw heeft op eigen initiatief (!) de lunchbroodjes al bij de bakker gehaald. Ik mik tot de camping in Heringen 65 km verder. Het landschap is mooi, de zwaluwen kwetteren. In al mijn enthousiasme rij ik in Creuzburg 3 km een steile heuvel op ... in de verkeerde richting. Terug beneden volg ik de gelijkuitziende bordjes naar Ifta. Dit is weer verkeerd! 3 + 3 km heen en terug is al 12 km te veel! Ruth, wat is er aan de hand? Door een zeer vriendelijke Duitse Radfahrer word ik op het goede pad geholpen. Ik wordt er nerveus en gespannen door en kan de pedalen niet rap genoeg rond draaien. Een ommetje naar Eisenach zit er niet meer in. Spijtig, want Bach is er geboren, Luther heeft er het Nieuwe Testament naar het Duits vertaald, Goethe verbleef er graag. Eveneens werd er de ondertussen vergane Wartburg auto op 2 kleppen in elkaar geknutseld. De weg loopt pal naast de Werra over grint en aardewegen, nu verzopen door de overvloedige regen van gisteren. Fietsen is dubbel zo zwaar. Regelmatig moet ik heuvels over. De temperatuur stijgt naar 28 graden Celsius. Van ver zie ik hoog boven de bomen de kaliheuvels schitteren van de kalifabrieken in Heringen. Het zijn net steenkool terrils, maar dan in het zilverwit. Alle bakkers en winkels zijn vanaf deze middag tot maandag gesloten. Op de camping kunnen ze mij enkel een portie frieten aanbieden. Er is geen wolkje aan de lucht en ik had zo graag gekampeerd. Zonder een deftig eetmaal zie ik het niet zitten. Ik boek in het enige hotel. Avondmalen is onmogelijk want vanavond is er een huwelijksfeest. Dus rij ik naar het enige veel te chique restaurant en doe mij te goed aan een berg zeer lekker klaargemaakte vegetarische noedels. Het wordt tijd dat ik mijn budget eens onder de lope neem.








Zondag 08 Augustus 2010 (Dag 20) Heringen - JHB Bad Salzungen 34 km

Ik heb me gisteren een klein beetje geforceerd. Dus doe ik het wat rustiger aan. Oost-West blijft me boeien. Ongeveer 200 km heb ik, of de route, geflirt met de grenzen. Nu rij ik definitief Oost binnen in Vacha. De "brug van de Eenheid" over de Werra en de indrukwekkend goed bewaarde uitkijktoren dwingen even tot bezinning. Dat de grens hier dwars door een huis liep hou je nauwelijks voor mogelijk. Na een forse klim van 150 m aan 10 % daal ik af naar Bad Salzungen, een kuuroord met meerdere zoutbronnen en baden. Na een kleine siesta in de jeugdherberg doe ik zoals alle bezoekers mijn kuurrondje rond het schilderachtige meertje. Aan de Kurkliniek waan ik mij als een figurant in een ziekenhuisfeuilleton. Ik krijg toch weer geen onweer over mijn donder zeker? Door de druppels haast ik mij naar de jeugdherberg, een beetje boven de stad gelegen. Na het avondeten beneden rij ik voor de 3de keer de berg op naar de JHB. Tot nu toe heb ik ongeveer 100 km teveel gereden. Verloren, verkeerd, om een winkel te zoeken, voor allerlei en nog wat. De JHB bestaat uit verschillende afzonderlijke huisjes met telkens 4 bedden. Ze is eigenlijk aan een grondige renovatie toe en doet mij denken aan de voormalige CM-jeugdkampen in Melchtal in Zwitserland. Ik kreeg voor mij alleen een gans huisje voor de prijs van 17,5 euro.




Maandag 09 Augustus 2010 (Dag 21) JHB Bad Salzungen - Meiningen 49 km. Al 1023 km!

Ik mag van de JHB-moeder een gratis lunchpakket meenemen. Eenmaal buiten Bad Salzungen verzuip ik in de modder. Klein blijven trappen en vooral niet stoppen Ruth! Vorige nacht zijn emmers, neen badkuipen regen gevallen. De wolken dreigen nog steeds maar er valt niets uit. De ganse dag blijft het drassig en klam. Rond Wernhausen lijkt de route meer voor cyclocrossers ontworpen met stevige kuitenbijters en snelle afdalingen. Stadjes als Schwaflungen, Wasungen, Walldorf volgen elkaar op. Maar wat is het hier saai! Bakkers, winkels, terrasjes... alles is hier al dicht van vorige zaterdagmiddag. Hoe doen ze hier aan business? In Schwaflungen vind ik een soort ongezellige staatswinkel open uit de voormalige DDR. De bananen zijn in staat van ontbinding, de appels zijn halfrot. Zijn de mensen hier nog altijd onder de indruk van wat hen tot 21 jaar geleden overkomen is onder Honnecker? De mensen zijn vriendelijk, maar gelaten en zeggen geen woord teveel. "Die Kommunisten sind nog immer da". Omdat Meiningen vele terrasjes bezit besluit ik hier te overnachten. Meiningen is een zeer hoogstaande muziek- en theaterstad met vele opvoeringen van bekende grootmeesters. R. Strauss dirigeerde hier dikwijls. Toch mis ik ook hier het bruisende leven van onze steden. Voor de eerste keer mis ik mijn familie en heb een beetje heimwee. De scholen zijn herbegonnen. Fier stappen de kinderen met hun nieuwe boekentassen over de straat. Sommigen met een blokfluit, viool of cello.








Dinsdag 10 Augustus 2010 (Dag 22) Meiningen - Hildburghausen 46 km

Vandaag ben ik precies 3 weken geleden vertrokken. De tijd en de afstand beginnen te wegen. De zon doet haar uiterste best om de wolken uit de lucht te houden. Het landschap is ongerept en wondermooi. De route loopt over onberispelijke asfalt. Het gaat echter niet zo goed met mij. Ik heb hoofdpijn, de maag pruttelt. Ondanks 2 Ventolin-pufs blijf ik kortademig. Daarom fiets ik aan een gezapig tempo tussen 10 en 15 km per uur. Ik geef mijn ogen de kost. De vele naaldbomen van Thüringen Wald doen mij denken aan het Zwarte Woud. De dorpjes zijn ingedommeld en oud. De hellingen worden steiler en venijnig. Niet om te lachen! Tijdens de afdaling naar Themar vlieg ik bijna over mijn stuur als ik plots moet remmen voor een diepe watergeul dwars over de weg. Ik zie zowaar een DDR-trabantje rondtuffen. "Halo! Guten Tag"! Al bij al ben ik vroeger dan gedacht in Hildburghausen. Verder tot Veilsdorf durf ik niet omdat er in het boekje geen sprake is van pensions of hotels. Aan kamperen in verzopen weides denk ik al lang niet meer! Het ene hotel is definitief dicht, het andere met vakantie. Net buiten de stad vind ik een betaalbaar en gezellig onderkomen. De patron geeft mij gelijk niet verder gefietst te hebben. "In de grensstreek tussen Thüringen en Bayern zijn bijna alle hotels en pensions gestopt omdat er te weinig toeristen zijn". Ondertussen ben ik gestegen tot op een hoogte van 350 m. de Werra is slechts nog een brede beek.