• : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Donderdag 22 Juli 2010 (Dag 3) Lanaken - Beegden 71 km

De wolken hangen treurig in de lucht. De dag begint goed met een verrassing. Ik wordt door het fietskoppel van gisteren avond uitgenodigd op het ontbijt met een sterke tas koffie. En dan hop, de fiets op. Onmogelijk vandaag om een bakker te vinden. Eindelijk in Dilsem-Stokkem vind ik een Turk die een soort zoete koeken verkoopt. Hij kan niet begrijpen dat ik zover alleen fiets. De veerpont over de Maas naar Nederland lonkt om over te steken maar dat doe ik lekker niet. Koppig blijf ik langs de Belgische kant. Het is hier zeer leuk om te fietsen tot Maaseik dwars door een overstromingsgebied. Dat zie ik aan de hoge dijken. Na een korte verpozing op het gezellige marktplein, verlaat ik dan toch België vlak voor Thorn. Vroeger was dit witte stadje een mini vrijstaat met een abdis aan het hoofd van een vrouwelijke religieuze gemeenschap. Een soort begijnhof. In Heel geraak ik op een bank met heerlijk panorama over de Maas in gesprek met een oudere dame. Ze doet vrijwilligerswerk en ze wacht op de boot voor een rondvaart met een geestelijk gehandicapte. In Beegden wordt ik weer eens hartelijk ontvangen door een nobele dame van "Vrienden op de fiets". Ik ben op een beschermde boerderij waar ik kan beschikken over het ouderlijke huis, dat door de meubels en boeken en allerhande voorwerpen familiegeschiedenis uitstraalt. Een mooie dag, niet?












Vrijdag 23 Juli 2010 (Dag 4) Beegden - Lottum 64 km

Er is een zwaar onweer voorspeld deze namiddag. Ik reserveer s' morgens al een bed bij "Vrienden op de fiets" in Lottum waar ik op tijd wil aankomen. Met het lunchpakket krijg ik van de dame twee potjes zelf gemaakte konfituur mee. De route loopt naast de Maas en verrast telkens met mooie panorama's. Aan de overkant wappert een Duitse vlag. Ik volg de goed aangeduide LF3 richting Arnhem maar bij wegenwerken in Venlo loopt het fout. Op een hoek bemerk ik een fietsknooppunt dat mij terug de goede richting instuurt door een zandgebied met kreken vol wilde vogels. Ik geniet met volle teugen. De lucht verandert van blauw naar grijs en in de verte naar zwart. Ik ben net op tijd binnen. Hier bij "Vrienden op de fiets" heerst een leuke campingsfeer. Je kan er in een kleine weide een tentje opslaan. Er is voor mij een grote kamer vrij met keuken, die tevens ter beschikking staat van de kampeerders "Kamperen bij de boer". Wat later komt Frans moe aankloppen na een fietsdag van 120 km. Hij is Nederlander, specialist in doedelzak bouwen en trekker op de fiets. Een bekende figuur in de muziekwereld tot zelfs in Ath en Gooik in België. s' Avonds vinden we elkaar terug op het dorpsterras voor een gezellige babbel onder veel te luide en een beetje valse fanfaremuziek. Dit was een vakantiedag.






Zaterdag 24 Juli 2010 (Dag 5) Lottum - Wesel (52 km)

Rond 9 uur steek ik met de veerpont de Rijn over. Ik rij geruisloos Rheinland-Westfalen binnen. De 2-Länder-route is goed aangeduid. Ik kom vlot in Xanten. Het landschap is eentonig en niet veel soeps. Het is bloemenmarkt. De overvloedige kraampjes verhinderen mij leuke fotootjes te shooten. Jammer, want dit is een interessant stadje. Hier kloppen de plaatjes niet. Ik rij 2 maal de stad rond tot vakantiegangers uit Tienen mij ongeveer de weg wijzen naar de veerpont om in Wesel te geraken aan de overkant van de Rijn. Ik kom in een "naturschutzgebiet" vol vijvers en uitarmen van de Rijn vol kwakende ganzen. Vlak voor Wesel is er een grote camping. Ik kom terecht in één groot gekkenhuis onder knettergekke luide muziek, worstengeur en frietwalmem. De tentjes staan kriskras door elkaar. Maar ik heb mijn kilometers er op zitten en blijf. De warme douches met spuitgaten langs alle kanten zijn zo deugddoend dat ik er wel een half uur blijf onderstaan. De gardes voor de deur hebben het niet in de gaten. Zo een megacamping is mijn ding niet. Hier zitten duizenden mensen bij elkaar en ze hebben "keine Einschlossung" op het internet. Dit gaat een beetje boven mijn verstand. Duitsland is toch één van de rijkste landen in de wereld? In Wesel is het internetcafee op zaterdag gesloten. Dus schrijf ik mijn verslagje neer in mijn dagboekje.




Zondag 25 Juli 2010 (Dag 6) Wesel- Schermbeck (27 km)

Vandaag heb ik niet veel zin ver te fietsen. Wat verder ligt een campinkje aan de Lippe: Net wat ik zoek. 5 caravans en nog 1 tentje. Dat ben ik. Hier beschik ik zelfs over een tafel en een stoel. Tijd om de kleren uit te spoelen en een kleine herstelling aan de rits van de tent. Eerst speel ik mijn eerste Wurstsalat mit Pommes frites binnen in een fietscafee 100 m verder. Hoeveel zal ik dit menu voorgeschoteld krijgen de volgende weken? Ik ben op schema wat afstand betreft. Dus relaxen maar. s' Avonds nodigt de enige man op de camping - er zijn nog 4 overgebleven oude weduwen - mij uit op een glaasje wijn. Voor een "schöne Frau". Ik voel dat hij eens geen gezeur maar een gezellige babbel wil. Hij heeft vroeger gans Duitsland doorgefietst, naar Spanje, Polen ... Ik krijg de ganse technische uitleg hoe hij zijn stacaravan van een plastieken kot heeft omgetoverd tot een knus houten huisje met alles erop en eraan zoals airco, automatische stores. De wijn stijgt mij naar het hoofd. Ik kan zijn Duits geratel nog nauwelijks volgen. Ik blijf telkens overtuigend knikken tot ik hem een goede nacht wens. Het is al pikdonker en het regent lichtjes. Waar ligt mijn zaklamp?

Maandag 26 Juli 2010 (Dag 7) Schermbeck - Haltern am See (54 km)

Ik breek vlug mijn tentje op want zwarte wolken komen dreigend opzetten. Zonder op de beloofde 'heise' koffie te wachten spring ik in het zadel. Het begint lichtjes te druppelen. Algauw valt de regen met bakken uit de lucht. In een paardenstal vind ik een tijdelijke schuilplaats waar ook een koppel Nederlanders naar Praag hun heil hebben gezocht. Door de onophoudelijke waterval raakt mijn hele infrastruktuur onvermijdelijk doornat. Het is echt niet meer te doen. Ik vind nog net een onderkomen in een veel te chique hotel. Als ik de haardroger op mijn natte kleren richt, zie je de nattigheid zo verdampen tot een nieuwe regenwolk. Een warme douche montert me op en zoek wat lekkers in het winkelstadje. De belegde broodjes die ik deze morgen heb gekocht zijn een onsmakelijke brij geworden.

Dinsdag 27 Juli 2010 (Dag 8) Haltern am See - Werne aan de Lippe (64 km)

Ik geraak moeilijk de stad uit. Er zijn zoveel verschillende aanwijzingen dat ik er nauwelijks wijs uit geraak. Langs een km lange omweg langs de See vind ik onverwachts de Römer-route terug. Deze loopt eerst kaarsrecht langs de Lippe, dan kronkelend langs trage drassige en modderige boswegen. Wat doe ik hier in al dat sop? Ik kies resoluut voor de rustige autoweg naar Bork. Het is al middag en verorber op het zonnige terras het dagmenu : 2 grote aardappelbollen met goulash. Een rose puddinkje met slagroom als desert. "Reisen Sie so allein"? Het is 5 dagen geleden dat ik een heuvel op moest. De benen zijn het klimwerk ondertussen duidelijk verleerd. Het is hijgen om op de 50 m hoge Cappenberg te komen. Hier verlies ik weer de route en ik neem de snellere ook rustige autoweg naar Werne. Hier en daar zie ik resten van vergane industrie. In de verte doemt een kerncentrale op. Werne is een levendig stadje met een sfeervol marktplein. In een park staat een soort huis met zadeldak waar langs beide muren onophoudelijk gepekeld water naar beneden loopt. Dat noemt men een "Gradierwerk". Langs beide kanten staan zitbanken vol mensen die de gepekelde lucht in ademen. Dit zou zeer heilzaam zijn voor de luchtwegen. Vandaag ben ik ongeveer 10 km verloren gereden. Het pension is goedkoop en netjes. Dat maakt de dag goed. Ik ben een beetje bang want morgen moet ik door Hamm, een stad met 200.000 inwoners. Detail : vanuit Hamm kan ik rechtstreeks met de trein naar Venlo terug dwars door het Ruhrgebied. Dit is de laatste kans om gemakkelijk terug huiswaarts te keren.










Woensdag 28 Juli 2010 (Dag 9) Werne - Werne 0 km Rustdag na 450 km

Gisteren avond merkte ik dat mijn achterband kletskop staat. Ik mag een dag langer in het pensionnetje blijven en ik rep mij naar de fietsenmaker. Een uurtje later ben ik 45 euro armer, maar een nieuwe originele anti-lekband is vakkundig geplaatst. Ik ben moe en het is misschien niet slecht dat ik een verplichte rustdag moet inlassen. Ik kuier wat rond in het stadje en in de Stadsbucherei mag ik een uurtje op internet werken voor 2 euro. Bij deze.
In de hotels met hun wifi en hotspots gaan ze er blijkbaar vanuit dat je je eigen laptop bijhebt.

Donderdag 29 Juli 2010 (Dag 10) Werne - Lippborg 56 km 500 km (1/3de zit erop !!!)

Mijn fiets is hersteld, ikzelf voel me beter. Ik denk dat ik gisteren een beetje koorts had. Het is niet te warm. Goed gemutst vertrek ik richting Hamm. De lichte heuvels verteer ik opperbest. In de verte spuien de koeltorens van een kerncentrale hun koeldampen hoog de atmosfeer in. Met een stadsplannetje geraak ik uitstekend de drukke stad Hamm door tot aan het station. Een beetje verder in een park voorbij de Südring verlies ik de weg. Ik ben al 6 of 7 km zuidwaarts gereden in plaats van oostwaarts vooralleer ik het merk. Goedwillige passanten sturen mij terug noordwaarts langs de meest onmogelijke veldwegjes. Maar het lukt! Nabij het dorpje Eilmsen kom ik terug op de Römer-route ... maar niet voor lang. De bordjes wijzen soms in de verkeerde richting of spreken elkaar tegen. Sommige zijn zo verbleekt door de zon dat ik nauwelijks de helm van de route herken, laat staan de richting. De verwarring is kompleet als te pas en te onpas ook bordjes van andere routes opduiken. De R041, RURU, EMP ... rode fietsbordjes in alle richtingen. Dit is niet plezant meer. De route grondig beu, neem ik de bijna autoloze autoweg naar Lippborg. Waarom het zo moeilijk maken. In de streek zijn geen campings. Donkere wolken voorspellen krachtige buien en onweer. In het verder gelegen Hovestadt, Lippstadt, Herzfeld is alles volgeboekt. Hier in Lippborg is nog plaats in een Gasthaus en ik boek. Zeker is zeker! In het stadje staat een prachtig renaissance slot.
Vandaag ben ik ongeveer 10 km verdwaald gereden, was de route zeer slecht aangegeven, was er weinig natuurschoon, maar het fietsen zélf verliep fantastisch. Ik voel mij nu voldoende getraind om vol vertrouwen verder te gaan tot Praag. Vanaf nu kan de route enkel mooier worden!.

Vrijdag 30 Juli 2010 (Dag 11) Lippborg - Wewelsburg 67 km

Ik probeer nog één maal de Römer-route te volgen. Dit is geen goede beslissing want in Herzfeld spreken de bordjes elkaar zó tegen dat de inwoners van Lippborg mij een plaatselijk rondje van 4 km zien afleggen. Het is welletjes nu en langs de autoweg kom ik zonder problemen in Lippstad, een sfeervol stadje gedomineerd door de hagelwitte Mariënkirche. Tot Geseke achtervolgt mij een gitzwarte regenwolk. Ik verorber mijn broodjes aan een kapel midden in de velden. Binnenin geurt het naar frisse bloemen ter nagedachtenis van de 19 doden tijdens de love-parade in Duisburg vorig weekend. Vertrappeld. De eerste kuitenbijtertjes tot 150 m volgen elkaar op met prachtige vergezichten als beloning. Eindelijk weg met de horizonten vol zware industrie. In een bos kruisen op nog geen 20 meter afstand 2 schichtige herten. Een pijlsnelle afdaling aan 8% brengt mij in Brenken. Plots sta ik midden in een Ardeens landschap. De Alme doet me denken aan de Lesse in Anseremme. Ik zou graag kamperen en fiets langs een kronkelend pad bergop bergaf naar het 6 km buiten de route gelegen Wewelsburg. Ik heb mij vergist. Hier is geen camping maar een jeugdherberg, volzet! Een bordje lonkt mij naar het pension "Alte Mühle" met een nog werkend klotsend waterrad. Wat een mooi hoekje. En rustg! Er is nog een kamer vrij en zonder na te denken boek ik. Een planken vloer, houten lambrizering, oude potten en pannen tegen de muur, allerlei postuurkes aan de wand. Vanop het terras heb ik een onvergetelijk zicht op de renaissance Wewelburg uit 1606. Veel wandelaars en fietsers komen hier even verpozen. De Duitse Gemütlichkeit.


















Zaterdag 31 Juli 2010 (Dag 12) Wewelsburg - Wrexen 61 km

Vandaag wordt het een lastige dag want er moet nogal wat geklommen worden. Terug in Brenken sluit ik mij aan op de Welness-route. Steile klimmetjes brengen mij tot Büren. Daarna kronkelt de weg belegd met scherpe grove kiezel langs de Alme. De klimmetjes worden steiler, de afdalinkjes spectaculairder. In Hegershof wil ik mijn bande sparen -wat een geluk dat ik in Werne een nieuwe achterband heb gestoken - en neem de autoweg. Een 3 km lange zeer steile klim. Regelmatig moet ik halt houden om naar adem te snakken. Een boordje Weiberg waarschuwt mij dat ik verkeerd ben. ik moet helemaal terug naar beneden. Shit! Aan 14 %! De kwaliteit van de route wordt stillaan beter. Plots sta ik oog in oog met een hert dat nog meer verwonderd lijkt dan ik en schiet dan stichtig weg. Voor ik het besef sta ik in Bab WÜnnenberg, geloofd om de zuivere lucht. Ik adem diep in, nog eens diep... en nog eens.. en val bijna flauw. Om aan de Diemel te komen moet ik vanaf Fürstenberg 4 km klimmen aan 6 tot 8 % om over een 400m hoge heuvelrug te komen. Prachtige panoramas. De afdaling aan 12 % over grove kiezel is ronduit gevaarlijk. De remmen zien af. De fiets kan ik nauwelijks onder kontrole houden en stap af. In Warburg is een camping maar vanaf Wrexen is het nóg 20 km. De benen zijn vermoeid en ik neem mijn intrek in het plaatselijke hotel. Ben ik een luxe-poppemieke op de fiets? Ik ben tevreden want de route zat vol afwisseling en niet te warm. Vooraleer mijn voeten onder tafel te schuiven voor het avondmaal begint de dagelijkse routine. De fietskledij uitspoelen, een douche nemen, proviand voor morgen zoeken, de route van morgen voorbereiden, het dagverslagje neerpennen. Ik reis alleen, maar voel mij niet eenzaam. Vanaf morgen zijn er campings in overvloed. s´Nachts koelt het hier fel af. De Diemel vormt de grens tussen Rheinland-Westfalen en Hessen.