• : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Maandag 16 Augustus 2010 (Dag 28) Waldersdorf - Cheb 40 km

Met veel moed spring ik voor de 28ste keer al op de fiets richting Tsjechië. De route volgt het riviertje de Kosseine in een Ardeens golvend landschap. In de dorpjes is het onwaarschijnlijk stil. Ze liggen meestal in een put waar ik terug uitgeraak door zeer hard te trappen. Mijn voorwiel verplettert bijna een opgeschrikt eekhoorntje. In Arzberg bezoek ik een klein museumpje waar een gesloten schacht te zien is waar men vroeger basalt won. Dáár is de grens! Een liggend rotsblok met een spreuk van Ghandi. 50 m verder staan alle opschriften in het kompleet onbegrijpbare Tsjechisch. Dit is even wennen. In de troosteloze buitenwijken van Cheb maak ik enkele rondjes omdat ik niet begrijp in welke richting ik de Fr36 moet volgen. Dan maar langs de drukke autoweg tot in het centrum. Ik sta perplex hoe mooi het zeer grote marktplein wel is. Ik check in in het koele 2*-sterren hotel Slavie. Om mijn "switch" de gelegenheid te geven om te draaien in dit totaal andere land, kuier ik wat rond in de stad. In het wisselkantoor voor Tsjechische Kronen waarschuwt de agent mij voor Roma-zigeuners die de stad zouden kontroleren. "Een echte plaag in de stad". Veel jongeren lummelen doelloos rond. Veel Duitsers komen hier koopjes doen want de prijzen liggen hier beduidend lager. Wat opvalt zijn de zeer kort gerokte jonge dames, prostituees uit Oost-Europa. Chinezen zitten hier overal. Na een goulash soepje en een spagetti bolognese (ik ben die Schnitzels kotsbeu) slenter ik terug naar het veilige hotel. Er loopt veel politie op straat. Het miezelt.














Dinsdag 17 Augustus 2010 (Dag 29) Cheb - Máriánske Lázne 47 km

Ik ben zenuwachtig en heb slecht geslapen. Wat staat er mij hier te wachten in Tsjechië? Het regent pijpestelen. "De ganse dag en morgen ook" verzekert de receptioniste. De Fr36 kan ik maar niet vinden tot een oude man mij in het Duits naar de autoweg naar Lepová helpt. Onverwacht kom ik dan toch op de Fr36 terecht. In het boekje spreekt men niet van klimwerk, maar het is puffen en blazen 20 km ver tot Stára Voda. God allemachtig, wat is het hier toch armzalig! s' Middags onderga ik een kleine kultuurshock als ik in een landelijk pension de boerenkost zie die de plaatselijke arbeiders smakelijk naar binnen spelen. Wat een hondenweer! Het regent nóg harder. Mijn handen verkleumen en al wat er aanhangt. De kaarsrechte kortere autoweg naar Máriánske Lázne is geen optie want veel te gevaarlijk. Dus sla ik de kronkelende weg in over Valy. Er is geen tijd om naar het landschap te kijken want ik moet opletten voor de talrijke putten die garant staan voor brokken. Om niet over de modder te spreken. Tot Máriánske Lázne is het theoretisch slechts 35 km. Mijn tellertje telt 47 km als ik helemaal uitgeregend en uitgeput in het centrum aankom. Veel gevels hebben duidelijk een facelift achter de rug. De sterren-hotels zijn versierd met talrijke vlaggetjes. Ik ben in een zeer belangrijk kuuroord aanbeland waar Goethe, Chopin en Wagner graag verbleven. Hoe dan ook, de stad komt mij over als een beetje ouderwets. Terug opgepepte vergane glorie. Casino's en bars lokken met oranjerode knipperlichten. Moe getergd door de regen laat ik mij neerploffen in een onvervalst Italiaanse pizzatent. In de steden hebben de Tsjechen wat gerechten betreft, heel wat meer te bieden dan de veel te gezouten schnitzels met pommes frites in Duitsland. Dit is positief. Alles kost hier de helft goedkoper dan bij ons.

Woensdag 18 Augustus 2010 (Dag 30) Marianskě Lasně - Konstatinovy Lazně 41 km. Nog 160 km

Niet te doen op een Tsjechisch toetsbord van een laptop. Speciale tekens en accenten is een nachtmerrie op een qwertyklavier.
Bij het verlaten van de stad moet ik nog de "laatste grote klim" van de ganse tocht. 4 km lang klimmen aan 10 procent. Met al mijn bagage is dit te een beetje te veel van het goede. Ik moet regelmatig van de fiets. Langs beide kanten staan rijke villa,s te pronken om ter mooist a la Knokke-Zoute. Zelfs de golfbanen ontbreken niet. Boven kom ik in een drassige weide terecht ...maar oh...wat een onvergetelijk panorama. Profijtige zonnestralen priemen tussen de zware wolkenflarden door. Ik zit midden in het platteland van Bohemen. De echte boerenbuiten zoals wij ze niet meer kennen. Verzopen graanvelden, half vervallen boerderijen, naaldbomen in het oneindige... Afdalen is steeds een gevaarlijke karwei. De vele en onverwachte putten in de weg eisen concentratie en techniek. Door een onoplettendheid moet ik 4 km rondrijden naar het klooster van Tepla, waar ik absoluut even wil verpozen. Tijdens een korte beklimming daarna gebeurt het dan plots. Een doffe pijnscheut in mijn rechter knie. Om mij niet verder te forceren hou ik 10 km verder halt in een eenvoudig echt Tsjechisch pension "Flora" uit het boekje in Konstantonovy Lazně. Dit is een kuuroord waar veel oude mensen leren Nordic wandelen in een speciaal opleidingscentrum. Verrassing van de dag - als avondmaal krijg ik gebakken kabeljauw op mijn bord met natuuraardappelen en groentjes zoals thuis. Met een grote Urquel Pils voor het bedrag van 105 CSK, ongeveer 5 euro. Straks leg ik mijn knie in een verband met Voltaren zalf en morgen, hop, naar Pilzen.






Donderdag 19 Augustus 2010 (Dag 31) Konstatinovy Lázně - Pilzen 49 km

Tijdens het ontbijt zet de patron op zijn laptop het nieuws van België op. Het is de regionale zender van Oost-Vlaanderen. Lief toch? Vandaag gaat de route over rustige wegen in een open landschap, over het algemeen lichtjes dalend naar Pilzen. Het middengebergte maakt plaats voor een glooiend landschap. In Sipin gaat het plots in haarspeldbochten 100 m naar beneden. Lap! Ik moet die ook terug naar boven!? Bohemen is een grote boerderij. Weiden, bossen, landerijen, koeien, schapen. Hier kom je geen dames en heren tegen...maar boeren en boerinnen. De werkmensjch. De zon breekt door de wolken. Eindelijk mag ik mijn zonnebril opzetten. Waar zit die ook weer? In Mesto Touskov mis ik een bordje en raak ik op de drukke autoweg naar Pilzen. Zware vrachtwagens en snelle autos. Veel te gevaarlijk! Ik rij 2 km terug. Tegen de middag al sta ik midden op de oneindig grote marktplaats van Pilzen. Het info-kantoor raadt me een spotgoedkoop pensionnetje aan op nog geen 10 minuten lopen van het centrum. Op het menu staat een hele rij pasta's. Net wat ik nodig heb. Ik kuier door de straten en kan het niet laten tot boven in de toren van de St. Bartholomeuskathedraal te klauteren, 300 trappen omhoog. Zou ik niet beter mijn energie voor morgen sparen? Het renaissance stadhuis is een juweeltje. Ik bezoek de 3de grootste synagoge in de wereld en wordt er gekonfronteerd met de oorlog, de Holocaust, Tsjechië onder het kommunisme.
De laatst 120 km zullen zwaar zijn. Ik recupereer nog nauwelijks na 30 dagen fietsen. Het kontrast tussen het platteland en de steden is zeer groot op alle gebied. Bestaat hier een middenklasse?
















Vrijdag 20 Augustus 2010 (Dag 32) Pilzen - Komárov 57 km

Na een laatste vlugge blik op het befaamde marktplein verlaat ik gemakkelijk de stad langs de Fr3. Ik maak een halve circel bergop rond de stad zodat ik de beroemde pilsbrouwerij Urquell van alle kanten kan bewonderen. Daarna kom ik terug in de velden terecht. Hetzelfde landschap als gisteren. De zon straalt. Rond Rokycany is de route ronduit slecht over grove grint, bultige kasseien en modderplassen. Vervolgens krijg ik een prachtig fietspad voorgeschoteld langs de klaterende Klabava. Brugje links over, brugje rechts over. Klokslag 12 uur kan ik niet weerstaan aan een terrasje en bestel een grote pint en een vlugge hap. Na 3 weken regen is dit hemels genieten. Met de opgeslagen energie moet ik zonder problemen de 6 km lange "rustige klim" naar Téné aankunnen. De kuiten hebben ongeveer 1500 km bij elkaar gefietst en worden vlugger moe. In de brandende zon vergeet ik te drinken. In Komárov wordt ik door een pijnlijke kramp - de eerste van de ganse tocht - aangemaand halt te houden. Het plaatselijke hotel is vuil en vies. In het nabije pension ontvangt mevrouw me enthousiast in een soort Duits dat op Engels lijkt. "18 euro of 350 CZK mit breakfast". Het pension is simpel maar zeer netjes. Ik verdwijn voor lange tijd onder de douche. De zon deed deugd. Ik ben bijna een witte negerin.
Voer voor psychologen. Waarom zijn de mensen in Tsjechië vriendelijk en levenslustig en in het voormalig Oost Duitsland gelaten en gedeprimeerd apatisch? Beiden hebben ze onder het kommunisme geleden. Maar wat een verschillende verwerking! Ik mag de Tsjechen wel. Spijtig toch die grote taalbarrière.


Zaterdag 21 Augustus 2010 (Dag 33) Komárov - Cernosice 51 km

Een stralende zon wekt mij veel te vroeg door de gordijnloze ramen. Het ontbijt is stevig met alles erop en eraan. Als toetje een stuk taart met "Lea" er op, de naam van de gastvrouw. De weg is niet lastig, integendeel. Geleidelijk dalend naar Praag met nu en dan een kleine knik. Tsjechië is prachtig in de zon. Ongerepte natuur en zuivere lucht. Het is vakantie vandaag. Dus rij ik aan een gezapig tempo, genietend. Anders kom ik 2 dagen te vroeg aan in Praag. In Zadni Traban is er een mooie camping waar ze huisjes verhuren. Zou ik? Het is nog maar 11 uur en ik rij door naar Revnice. Aan de oevers van de Berounka vind ik een schaduwrijk plekje om te picknicken. Zonder schroom springen mensen spattend in het bruine water. Het kwik loopt op naar 30 graden. Iedereen is buiten. De fietspaden worden overspoeld door gemotiveerde fietsers, evenveel vrouwen als mannen. Het is alsof ik in Dinant aan de Maas ben, het lawaai van hypersnelle motoren incluis. In Dobrichovice raak ik de kluts kwijt op een smal modderig wegje waar ik nauwelijks mijn fiets kan draaien. Ik heb de spoorwegbrug gemist. Om er op te geraken moet ik aan 45 procent naar boven zodat mijn voorwiel in de lucht schiet en ik bijna verongeluk onder mijn eigen fiets. Aan de andere kant is het alle hens aan dek of mijn fiets is er alleen vandoor. Dit is verdorie voor mountainbikers! Volgens het boekje is er in Cernosice een JHB "Slanka". In werkelijkheid is het een goed ogend hotel. Het terras zit vol gezellige keuvelaars. De kamer is echter een onpersoonlijk stalinistisch kot met onnodig hoog plafond. De plaaster schilfert er af. Maar ik heb al betaald. Uit de kraan komt een soort melkachtig kalkwater dat ik niet vertrouw. Dan drinken we maar potten bier zoals de Tsjechen, die alsmaar luidruchtiger worden achter het voetbalscherm. Dit is geen onderdrukt volkje meer. Volgend jaar horen ze bij de euro-zone.




Zondag 22 Augustus 2010 (Dag 34) Cernosice - Praag (37 km) na 1574 km !!!!!!!!!

Vandaag de laatste korte rit van 25 km. Het wordt bloedheet. Het boekje raadt mij de Fr8100 aan. In Zbraslov loopt het grondig mis door een wirwar van wegeniswerken aan de autostrade. Ik keer naar mijn vertrekpunt 7 km terug naar Cernosice om de Fr3 op te pikken. Halverwege ontmoet ik een Tsjechisch koppel dat tot bijna naar het centrum van Praag fietst. Bofkont dat ik ben! Ik mag hen volgen langs allerlei kleine wegjes (Fra1-Fra2) tot ze de Moldau oversteken. "Nog 2 km de Moldau volgen en je bent er"! Zonder hulp zou ik het waarschijnlijk nooit gevonden hebben. Voor ik het weet sta ik aan de beroemde brug "Karluv Most". Een traan ... Ik voel me plots zo uitgeput dat ik zo rap mogelijk de JHB Extol Inn hoop te vinden in de stillere wijk Holesovice. Het lukt me vrij goed. Ik kom aan in hetzelfde weertype als toen ik in Leuven vertrok. Azuurblauwe hemel en 30 graden Celcius. De circel is rond. Opdracht vervuld! Na 1574 km in plaats van de geschatte 1450 km.

HET WAS EEN LANGE GROENE PRACHTIGE TOCHT VOL VARIATIE, EEN TOCHT VAN DE STILTE. ZEKER DE MOEITE WAARD.

Mijn zus is onderweg om mij op te halen met de auto. Maar eerst gaan we een 4-tal dagen de toerist uithangen en de stadsfeer van Praag opsnuiven. Jééééh!

>>>>Nog even geduld voor alle foto's.<<<<<
















De lente overwint beetje bij beetje de bar koude winter ...

Na 5 maanden rust begint het terug te kriebelen...meer en altijd maar meer.
Ik heb het in mijn hoofd gestoken deze zomer een nieuwe fietstocht te rijden richting Saintes Maries-de-la-Mer, een klein stadje dat geprangd ligt tussen de Camargue en het azuurblauwe water van de middellandse zee. Het is een zeer belangrijk bedevaartsoord waar de zigeuners Zwarte Sara vereren, dienares van Maria Magdalena.
Op naar de zuiderse zon dus. Het wordt stillaan tijd om de voorbereiding aan te vatten.
Zoals het er nu uitziet fiets ik niet alleen maar met twee!!

Het is lente, bijna zomer ...

De voorbereiding is volop bezig. Fons heeft een splinternieuw tentje gekocht en blinkende waterdichte fietszakken. Binnenkort worden de fietsen onder de loep genomen. Onze tocht begint vorm te krijgen. Ondertussen de route in detail bestuderen, fietsen en kms afleggen om de conditie voldoende op peil te brengen... Het wordt nog spannend, steeds spannender.

Eindelijk kunnen we vertrekken!

Het regent al 5 weken en na 2 dagen zon wordt het alweer somber en grijs. Dit belet ons niet gemotiveerd in te pakken en ons klaar te maken!
Tijdens mijn vroegere tochten konden jullie dagelijks mijn verslagje lezen. Ondertussen is in computerland de tijd niet blijven stilstaan en beschikken de meesten onder ons over een laptop, blackberry, i-pod, i-pad ... Veel cybercafé's hebben hun deuren moeten sluiten. Ik ga er van uit dat een dagelijks verslagje moeilijk wordt. Wees echter gerust, we noteren al onze ervaringen in ons dagboekje en tikken het in waar we een pc ter beschikking vinden.

Maandag 15 Augustus 2011 (Dag 1). Naar Gesves over 72 km.

Hallo aan de familie en sympathysanten,
Het was tot nog toe onmogelijk te internetten op deze blog omdat men enkel nog over wifi kan beschikken. Wij hebben geen laptop bij... zodus.

Fons vindt dat ik beter verslagjes kan schrijven dan hijzelf. Dus neem ik nederig deze belangrijke taak op mij want de verwachtingen zijn groot.

De grote dag is eindelijk aangebroken. Het regent al langer dan een week … herfstweer eigenlijk…, maar vandaag schijnt de zon en het wordt tot 22° C! Het zou zelfs 4 dagen lang blijven zomeren! Na een kort afscheid uit schrik voor te veel emoties springen we een beetje gespannen op de fiets. Wat staat er ons te wachten? Vanaf Jodoigne volgen we de kaarsrechte zacht stijgende Ravel over Eghezée richting Namen. De route loopt onder een dicht dak van vochtige bladeren. Een fietskoppel dat onder de indruk is van onze zwaar beladen fietsen, vraagt waar we naartoe fietsen. “Wij dromen er al jaren van ook zo iets te doen.” Dit klinkt mij bekend in de oren. We steken de Maas over in Namêche en volgen de schilderachtige vallei van de Samson waar we ons op een zonnig terrasje te goed doen aan een frisse pint. De weg slingert langs het kabbelend riviertje langzaam naar omhoog. Algauw begint de 1ste lastige klim aan 10 % (?) naar het rustig Ardeens dorpje Gesves. Hijgend geraken we boven. We worden er zeer hartelijk ontvangen door Fons zijn zus en schoonbroer, die prompt en vol enthousiasme op het terras een lekkere maaltijd voorschotelen en een lekker wijntje. Onze eerste dag zit er op. We weten nog niet dat dit een van de gemakkelijkste ritten zou zijn.


Dinsdag 16 Augustus 2011 (Dag 2). Gesves - JHB Champlon 80 km.

Na een stevig ontbijt nemen we afscheid van Fons zijn sympathieke zus en schoonbroer, die met een zwierige sprong op zijn koersfiets springt. We worden door hem nog een 5-tal km uitgeleide gedaan tot Hamois om aldaar aan te sluiten op de Ravel RV6. Als we niet zo profijtig waren geweest met onze routekaartjes zouden we vlug gemerkt hebben dat we in de verkeerde richting reden. We moeten 3 km terug naar Hamois richting Mohiville. Na ongeveer 3 km merken we dat we weer verkeerd zijn. We hebben reeds 12 km aan ons broek!? De Ravel blijkt gewoon een autoweg te volgen en niet een fietspad. In Pessoux is een bescheiden restaurantje waar we terug moed scheppen achter een reuze spagetti. Buiten begint het te plenzen, gelukkig niet te lang. De wind is snedig fris, te fris voor de tijd van het jaar. De tocht is loodzwaar, bergop bergaf dwars door de Ardennen. Vanuit Nassogne loopt het zonder ophouden 3 à 4% naar boven over 8 km tot in Champlon 450 m hoog. Dit is de beste training voor wat de volgende weken nog komen moet. Dit hadden we duidelijk onderschat. In de jeugdherberg krijgen we mits een kleine toeslag een privé kamer toegewezen. De warme douche en een hete bol erwtensoep brengen ons terug in normale toestand. Uitzonderlijk vroeg kruipen we onder de wit gesteven lakens. Ik ben te moe om dit verslagje nog in te tikken op PC. Buiten treedt de duisternis reeds in.

Woensdag 17 Augustus 2011 (Dag 3). JHB Champlon - JHB Wilz 51 km.

Het is een lekker weertje vandaag. We gaan voor een gemakkelijke tocht. Niets is minder waar. Bergop, bergaf…verdorie soms te voet. De RV6 uit het boekje is nergens te bespeuren, zelfs geen enkele aanduiding. We verliezen ons vertrowen in de Ravel-kaartjes en kiezen resoluut voor de autoweg naar Bastogne. Er is weinig verkeer en niet gevaarlijk. We zien af. Niet zoals gisteren maar toch… In Bastogne begint onze maag danig te grollen dat we recht een veredeld frietkot binnenstappen en een friet biefstuk bestellen. Wat zien we tot onze grootste verbazing? Langs alle kanten plaatjes die de RV20 aangeven naar Wilz. En deze staat niet vermeld op onze kaartjes?? Hoe kan dit! Deze fietsroute is als een echte autostrade zachtjes dalend naar Wilz. We rijden Luxemburg binnen. De jeugdherberg ligt hoog aan de overkant van de rivier. Nat in het zweet duwen we de fietsen met zak en al 100 m recht naar boven langs smalle eenrichtingstraatjes. Dit doet pijn. We zijn onze armen vergeten trainen. Na een uur en half wachten wegens nog gesloten, kunnen we eindelijk in onze kamer uitladen. Snakkend naar een oploskoffie en oplossoepje probeer ik water op te warmen met mijn elektrisch spiraal. Floetsj… de ganse verdieping zonder stroom. We krijgen een andere kamer op het gelijkvloers “want dit is gisteren ook gebeurd?!” De verhuis kan beginnen, de was die reeds boven ons bed hangt uit te druppen ook. Dit is er een beetje teveel aan. We zijn écht moe nu. Toch eindigen we de dag gezellig achter een lekker rood wijntje.






Donderdag 18 Augustus 2011 (Dag 4) JHB Wilz – Merch 58 km.

Gewapend met een gratis lunchpakket zetten we de tocht zuidwaarts verder en mikken op Merch. Het landschap is wondermooi en doet denken aan Zwitserland. De route kronkelt langs de snelstromende Sûre en vervolgens langs de Alzette. De weg is plat zou je zo zeggen? Geloof het maar niet. Een opeenvolging van kuitenbijtertjes is ons lot. Fons trekt zonder het te weten de aandacht want hij fietst als een dappere viking met zijn fietshelm achterste voren. Het is meer dan 30°C en dus zijn er verzachtende omstandigheden. Alhoewel ik altijd maar door aan mijn drinkbus hang, ga ik kapot van de dorst en willen de benen niet goed. De 5* camping in Merch ligt boven op een heuvel. Daar geraak ik nooit op. Boven zijn we zó moe dat we even de tijd nodig hebben om uit te zoeken wat buitentent en binnentent is. De sanitaire voorzieningen en het restaurant met onvergetelijk panorama over de vallei maken indruk. Hier komen we misschien later nog eens terug. Het blijft tot laat in de avond ongelooflijk heet. We vernemen van het thuisfront dat het in België noodweer is met verschillende doden onder een ingestorte tent op Puppelpop. Hoe kan het weer op 260 honderd km afstand zó verschillend zijn.










Vrijdag 19 Augustus 2011 (Dag 5) Merch – Dudelange 56 km.

Als we de tent afbreken begint het te druppelen. Shit! Uiteindelijk blijft het bij enkele verloren druppels en blijft alles droog. De tocht verloopt vlotjes naar de stad Luxemburg, die we binnenfietsen na een fikse klimpartij. Het is moeilijk de beschreven weg uit het boekje te volgen. Fier haalt Fons zijn gps boven maar hij raakt al vlug ontgoocheld omdat deze niet werkt zoals verwacht. Het is druk en auto’s komen soms gevaarlijk dichtbij. Het zicht van op de “dodenbrug” over de Alzette in de diepte is spectaculair. In al die drukte bemerken we plots aan een straathoek een plaatje van de fietsroute naar Hers, net wat we zoeken. Dit is een groen fietspad met mooie panorama’s recht naar Bettenburg. De camping waar we een rustdag willen nemen bestaat niet meer. We hebben last van de hitte en sukkelen verder naar Dudelange, waar we inchecken in een hotel. Onze fiets wordt in een goederenliftje naar de kelder geloodst. Een halve liter pint op een terrasje in de ondergaande zon doet de vermoeidheid wat vergeten. Ik overtuig Fons het wat kalmer aan te doen. Op 5 dagen tijd hebben we tenslotte meer dan 300 lastige kilometers afgelegd onder een loodzware zon.
“Stes. Maries-de-la-Mer loopt heus niet weg”. Voor de volgende dagen voorspelt men zeer warm weer.


SM01A.jpg

SM01A.jpg

SM03A.jpg

SM03A.jpg

SM03B.jpg

SM03B.jpg

SM03C.jpg

SM03C.jpg

SM04B.jpg

SM04B.jpg