• : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Dinsdag 16 september (dag 33) Portomarín - Melide 41 km

Met veel moed maar ook een beetje bang omwille van de linkerknie pak ik de berg naar Ventas de Naron aan. Er hangt een dikke mist zodat ik nauwelijks 50 m ver kan kijken. Zonder de hellingen te kunnen inschatten is het -wéér eens - zwoegen. Beetje bij beetje kom ik hoger tot op 650 m. Plots breekt boven de zon zonder twijfelen stevig door. Ik zit op een hoogvlakte vol heidestruiken en sparren en eikebomen. Waar zijn die bananebomen en reuze-agaven die ik eerder in dit land zou verwachten? De verwachte afdaling komt er niet!? Tot Palas de Rei volgt de ene kuitenbijter de andere op. Ik zit in het Pajottenland! Boerderijtjes her en der met kippen, koeien, varkens en loslopende honden. Het wordt warm, zéér warm. In Palas de Rei schrok ik uitgehongerd een reuzebocadillo op. Ik had nochtans een stevig ontbijt deze morgen? Omdat het nu tóch definitief begint te dalen, blijf ik hier niet maar laat mij afzakken naar Melide. Hier vind ik een kraaknet en toch goedkoop hotel. Doodmoe leg ik mij te week in een heet bad. Het wordt stillaan tijd dat ik in Compostela aankom. De knie doet pijn en de benen gloeien. Ik recupereer ook niet meer voldoende.

Woensdag 17 september ( dag 34) Melide - Podrouzo (O Pino) 37 km

Als ik het niet haal, ligt het zeker niet aan te weinig kalorieën. Als cena kreeg ik gisterenavond macarones opgediend voor 3 en kabeljauw en groenten voor 4. De mensen moeten hier hard werken denk ik. De knie voelt beter aan na een nachtje Voltarenzalf. Ik ben gelukkig dat ik Galicië en Coruna in volle zon mag beleven en niet in de regen. Het is zelfs windstil. Zoals de meesten kies ik voor de hoofdbaan naar Santiago. Bedankt Corrie voor de goede raad. Het 20 km langere en lastigere traject van Cleermans, of hoe heet hij weer, laat ik voor wat het is. Dát wil ik mijn knieën niet meer aandoen. Als ik eventjes op een heuvel vlak voor Arzua - dé kaasstad van Galicië - halt hou, sta ik pal voor een tempel van de volgelingen van Jehovah. Jesus! Zitten die hier ook? De tocht gaat door een streek die een beetje gelijkt op de Ardennen. De heuvels en dalen zijn wat hoger en dieper. Alles is even groen. Afwisselend wordt mijn neuszintuig geprikkeld door weeë mestwalmen van varkens en de frisse geur van eucalyptusbomen. Hier hebben ze blijkbaar ook taalproblemen want spaanse opschriften zijn soms overklad met Galicische. In Pedrouzo (of ook O Pino) wil ik de fonkelnieuwe privé albergue uitproberen voor 10 euro. Ik stop hier liever om morgen relatief fris aan te komen in Santiago. De prijs ligt iets hoger dan gewoonlijk maar wat een oase van rust! In het midden tussen de 50-tal bedden is heus een agora met groene beplanting! Zou je geloven dat ik er ontroerd van wordt? Wat een weke mossel ben ik toch. Voor de laatste maal was ik mijn fietsbroek en truitjes uit. Morgen moet ik er toch een beetje deftig uitzien voor Sint Jacob...

Donderdag 18 September (dag 35) Pedrouzo - Santiago de Compostela 25 km

Zal ik er dan écht zijn? Jáááááá...ik ben er na 1393 km! Fier ben ik deze morgen vertrokken alsof het een zondagsritje zou worden. Een kleine misrekening. Na 10 km rij ik in de omgeving van het vliegveld verloren in een wirwar van opeenvolgende rotondes. Rij ik toch de autostrade naar Coruna niet op zeker? Ik zal het maar op mijn onderlip steken die bijna tot over mijn ogen waait. Ik ben deze nacht door een insect gestoken. Het is al aan het ontzwellen. Oef, geen herpes! De ontlading voor de kathedraal is niet te beschrijven. Zingen, lachen, huilen, snotteren... Alle emoties en ontberingen tijdens deze 5 weken moeten eruit. Een groep spaanse toeristen bekijken mij alsof ik van de maan kom. "Es usted una peligrina? De donde es usted? De Belgica?" Als ik uitleg dat ik van Rocamadour gefietst ben willen ze op slag allemaal een fotootje van mij. "Felecidad!". Na wat rondtoeren vind ik de albergue de perigrinos waar ongeveer 200 bedden ter beschikking zijn. Ik boek voor 3 nachten ineens. Ik heb ze broodnodig want na de ontlading deze middag voel ik pas hoe uitgeput ik ben.
Het is volbracht Sint Jacob. Morgen kom ik je bezoeken en mijn Compostela (diploma) halen. Ben ik nu van het virus verlost? Deze 3 dagen verkies ik in "jouw" stad rond te lopen als toerist en niet meer als pelgrim. Dan keer ik terug naar mijn familie, vrienden en kennissen. Ik heb alvast mijn treinticket naar Hendaya zondagmorgen om 9u04 op zak. Ik kom aan in Hendaya rond 20u30. Waar ik mijn fiets kan afzetten weet ik ook al ongeveer.
Van harte bedankt aan iedereen die mij van dag tot dag gevolgd heeft. Zonder jullie interesse en steun zou ik de verwezenlijking van deze levensdroom nooit aangekund hebben. Nu is het afgelopen. Een beetje met spijt in het hart. Toch is het nu écht genoeg geweest.
Bedankt Sint Jacob dat ik behouden en gezond mocht aankomen. Het "mirakel van de herstelling van het kapotte zadel " is voor eeuwig in mijn geheugen gegrift. De 2 tekenbeten en de gebroken tentstok verbleken als anekdotes.
Dag iedereen! Tegen half october beloof ik de fotootjes, oke? Hasta luego!

Kathedraal van Santiago de Compostela








Santiago de Compostela


Spartaanse albuerge de peligrinos


Santiago vanuit de albuerge


Achterkant van de kathedraal van Santiago de Compostela








Sfeerbeelden








Vismarkt

Dit jaar neem ik een "sabbatjaar"

Als oefening maak ik dit jaar een fietstocht rond Nederland van ongeveer 700 km. Als het "mag zijn" zet ik volgend jaar (in juni?) koers naar Praag. Moest zich iemand geroepen voelen mee te fietsen, stuur mij dan gerust een mailtje.

Hoe gaat het Corrie? Fiets je volgend jaar terug naar Compostela?

Groetjes
Ruth

Op weg naar Praag

Het is zover. De voorbereiding is volop bezig, want einde juli schraap ik al mijn moed bijeen om te vertrekken naar deze betoverende stad. Meer hierover zit er binnenkort aan te komen.

Terug op weg: Praag 2010

Een beetje durf
Een beetje risico
Een tikje verlangen naar avontuur
En het leven is voor de helft geslaagd.

Het is al 2 jaar geleden dat ik naar Compostela fietste. Wat ik er in ieder geval van overgehouden heb is die fameuse fietsmicrobe

Nog geen half jaar terug thuis van Compostela trok in een reisboekhandel het boekje "Fietsen naar Praag“ (Wouter Bazen, Wim Kooij, Kees Swart, uitgegeven door uitgeverij Pirola mijn volle aandacht. Een zachte hint aan mijn kinderen deed wonderen want dit boekje lag in december 2008 onder de kerstboom. Nogmaals erg bedankt.

Na een rondrit in Nederland van ongeveer 850 km in mei en juni 2009, vind ik het nu écht de tijd om mijn neus naar Praag te draaien. Ter gelegenheid van mijn 50ste verjaardag bedachten mijn kinderen mij met een vliegreis naar Praag. Deze pastelkleurige stad met de beroemde Karelsbrug over de Vltava (Donau) en het befaamde Wenceslas-plein heeft mij toen zó overweldigd dat ik deze stad na 12 jaar terug wou zien. Ik heb nog altijd de talrijke Art Nouveau gebouwen voor ogen met hun gouden daken die schitterden in de roodgloeiende avondzon. De mix van gotische kerken, barokgebouwen, decoratieve Jugendstil van Alfons Mucha… ik herinner het mij nog allemaal.

Volgens het boekje zouden er minder bergen te bedwingen zijn dan naar Compostela. Geen Pyreneeën, geen Cruz de Fer (1500 m), geen Alto de Cebreiro (1300 m). Meestal volgt de route kronkelende riviervalleien. Vanaf Geseke tot Brenken zijn er enkele kuitenbijters van 100 m. naar 400 m. aan 7-8 %. Dan ben ik reeds meer dan 500 km van huis. Enkel het Fichtelgebergte zou wat meer serieuze klimcapaciteiten vergen. In het kleine skigebiedje van Bischofsgrün klimmen we tot het hoogste punt op 870 meter. Dan zijn we al dicht bij de Tsjechische grens. In Tsjechië is het nog vrij heuvelachtig en zwaar tot Konstantinovy Lázné. Vandaar daalt het op en af langzaam over Plzen naar Praha. De laatste 100 km zijn vlak. Alles bij elkaar toch wel klimmen en dalen over een afstand van 400 km.

Vanzelfsprekend is Praag het einddoel. Nochtans is het “onderweg zijn” even belangrijk. De afstand vanuit Leuven bedraagt ongeveer 1450 km. Als ik per dag van 50 tot 80 km afleg en nu en dan een rustdag inlas, dan moet het ganse traject in 5 weken gemakkelijk af te leggen zijn. Aldus heb ik meer dan tijd genoeg om volop te genieten van de afwisselende landschappen en de vele historische stadjes met fraaie vakwerkgevels.
Verschilt de vroegere DDR nog veel van het Westen? Hoe zal ik Tsjechië ervaren dat in een volle overgang verkeert van het plattelands communisme naar het Westers kapitalisme?

Ik begeef me terug op weg naar het onbekende.

Dit wordt weer een avontuurlijke tocht. Ik neem terug mijn tentje mee, alhoewel in Duitsland langs de Radwegen overal “Bett & Bike” hotelletjes (zimmerfrei) te vinden zijn aan schappelijke prijzen. Ik heb geleerd dat enkele weken fietsen in de vrije natuur, weg van de drukte, een ideale manier is om zich los te maken uit de dagelijkse beslommeringen. Vrij zijn! Het enige waar ik moet aan denken zijn mijn fiets en de zakken die eraan hangen en wat er in zit. Ik wil mijn longen vol pompen met frisse zuurstof zónder fijn stof in een regelrechte aanval tegen mijn sluimerende astma.

Uiteindelijk hoop ik terug een beetje de sfeer en spiritualiteit van het pelgrimeren te voelen.
Kan dit óók op weg naar een stad als Praag die niet diezelfde religieuze achtergrond heeft als Compostela? Zal ik het “alleen op weg zijn” op dezelfde manier ervaren als 2 jaar geleden? Zal de stilte mij innerlijke rust geven? Of zal ik mij eenzaam voelen omdat ik s’avonds minder fietsers zal ontmoeten zoals op weg naar Compostela?

Welke wegen zal ik volgen?

Volgens de Pirola-gids vertrekt de route naar Praag in het Nederlandse Rijnwaarden bij Nijmegen. Het is mijn bedoeling de Rijn over te steken in Duitsland in Wesel of in Xanten, dat zeer bekend is omwille van zijn drukbezochte Romeinse nederzetting. Aldaar sluit ik aan op de route naar Praag, die vandaar de Römer-Radweg volgt langs de Lippe.
Tot in Xanten stippel ik zélf de route uit. Zonder veel omwegen wil ik op enkele dagen in Xanten geraken.

Vanuit Leuven vertrouw ik mij op de fietsknooppunten om over Limburg naar het “witte stadje” Thorn te rijden, waar ik zonder al te veel problemen de LF3-Maasroute hoop te vinden naar Venlo. Vervolgens volg ik op Duitse bodem de 2 Länder-route tot in Xanten. Als het veerpont vaart steek ik hier de Rijn over, in het andere geval rij ik verder tot de grote brug in Wesel. Vandaar wachten ongeveer 200 km vlakke weg vooraleer de eerste heuvels verschijnen.

Om vanuit Leuven tot in Thorn te geraken heb ik ook de keuze om een stukje van de “Vlaanderen fietsroute” te volgen over Tienen, Sint Truiden, Tongeren, Maasmechelen dwars door de fruitstreek van Haspengouw. Deze weg is echter nogal heuvelachtig om te starten maar oh zo mooi.

Bedankt meelevende familie omdat jullie mij weer eens laten vertrekken zonder enige afkeuring, maar integendeel met een duidelijke aanmoedigende knipoog.

Bedankt Gina dat je mij met de auto wil komen afhalen en met mij een weekje deze stad wil verkennen.

Mijn sympathie en dank aan iedereen die mij nu terug wil volgen op deze nieuwe tocht.

Route

Welke wegen zal ik volgen?

Volgens de Pirola-gids “Fietsen naar Praag“ vertrekt de route naar Praag in het Nederlandse Rijnwaarden bij Nijmegen. Het is mijn bedoeling de Rijn over te steken in Duitsland in Wesel of in Xanten, dat zeer bekend is omwille van zijn drukbezochte Romeinse nederzetting. Aldaar sluit ik aan op de route naar Praag, die vandaar de Römer-Radweg volgt langs de Lippe.
Tot in Xanten stippel ik zélf de route uit. Zonder veel omwegen wil ik op enkele dagen in Xanten geraken.

Vanuit Leuven vertrouw ik mij op de fietsknooppunten om over Limburg naar het “witte stadje” Thorn te rijden, waar ik zonder al te veel problemen de LF3-Maasroute hoop te vinden naar Venlo. Vervolgens volg ik op Duitse bodem de 2 Länder-route tot in Xanten. Als het veerpont vaart steek ik hier de Rijn over, in het andere geval rij ik verder tot de grote brug in Wesel. Vandaar wachten ongeveer 200 km vlakke weg vooraleer de eerste heuvels verschijnen.

Om vanuit Leuven tot in Thorn te geraken heb ik ook de keuze om een stukje van de “Vlaanderen fietsroute” te volgen over Tienen, Sint Truiden, Tongeren, Maasmechelen dwars door de fruitstreek van Haspengouw. Deze weg is echter nogal heuvelachtig om te starten maar oh zo mooi.

Hoe ziet de route eruit in Duitsland?

Ik doorkruis de deelstaten Noordrijn-Westfalen, de bovenkant van Hessen, Thüringen, de onderkant van Neder-Saksen, de bovenkant van Beieren.

De route naar Praag volgt een hele reeks reeds bestaande en hoofdzakelijk bewegwijzerde “Radwegen”. Heel dikwijls langs kronkelende flink beboste riviervalleien.
Als verbingding tussen de bewegwijzerde Radwegen worden er kleine wegjes gevolgd op kleine kaartjes uitgetekend volgens het principe van “links,rechts,rechtdoor…”.

  • de Römer-Radweg langs de Lippe van Xanten over Hamm tot Lippstadt.

    Deze Radweg loopt net ten noorden van het Ruhrgebied. Zou deze regio een beetje lijken op het grijze randgebied rond Charleroi? Nochtans is in 2010 het hele Ruhrgebied (53 gemeenten) uitgeroepen tot Culturele hoofdstad van Europa met als leidraad “Van industriegebied tot cultuurmetropool”.

  • de Wellness-Radroute van Brenken tot kuuroord Bad Wunnenberg in het Eggegebirge.

    Deze route telt flinke hellingen en heuvelruggen tot 400 m. Langs een afdaling tot 12% kom ik in de Diemel vallei. Langs de Radweg door Teutoburgerwald liggen talrijke kuuroorden waar je je van top tot teen kunt laten verwennen.

  • de Diemel-Radweg langs de Diemel over Warburg tot Bad Karlshafen.

    Tussen Lippstadt en Warburg (80 km) is geen enkele camping.

  • de Weser-Radweg langs de Weser tot Hann Münden door het Weser Bergland.
  • de Werra-Radweg langs de Werra over Witzenhausen, Eschwege, Eisenach,
    Bad Salzungen, Meiningen, Hildburghausen tot Veilsdorf, aan de bron van de Werra.

    Een groot deel van de Werra kronkelde eertijds langs de voormalige grens tussen Oost en West. De grillig kronkelende route gaat dwars door het middengebergte van Thüringen Wald. Na Hildburghausen en Bad Salzungen begint de tocht door een gebied van kalimijnbouw.

  • de Coburg-Radweg over Coburg in niemandsland Coburgerland tussen Oost en West.
  • de Main-Radweg langs de Main over Lichtenfels tot Kulmbach in Frankenwald.

    De Main-Radweg was de eerste ADCF gecertificeerde 5* fiets kwaliteitsroute route in Duitsland.

  • De Weissmain-Radweg gestaag klimmend naar Bischofsgrün.
  • De Fichtelnaab-Radweg tot Marktredwitz over het “dak” van de Praagroute en
    dwars door het Naturpark Fichtelgebirge met de Schneeberg als hoogste punt op 1046 m.

    Donkere bossen, rotsformaties en romantische ruines in een ongerepte natuur met langgerekte bergruggen en fantastische vergezichten. Door de meestal verharde wegen van zand en grint zijn fijne bandjes te vermijden. Hopelijk kom ik er door zonder lekke banden.

  • de Kösseine-Radweg tot Schirnding, nu een slapend dorpje op de vroegere grens van het IJzeren Gordijn.

In Tsjechië zijn de fietsroutes aangeduid met nummers. Ik volg de fietsroutes 36, 1, 2, 361, 306, 2206 over Cheb, Mariánské Lásné, Konstantinovy Lásné tot Plzen. Vandaar fiets ik langs de fietsroute 3 over Horovice, Revnice, Cernosice tot in Praha.

Een beetje toeristische informatie

Deelstaat Noordrijn-Westfalen

Xanten (21.500 inwoners)

Deze stad aan de zuidelijke oever van de Rijn, in het district Wesel, was oorspronkelijk een Romeinse nederzetting “Colonia Ulpia Traiana” genaamd, en werd onder andere bewoond door Romeinse veteranen van het nabij gelegen Castra Vetera. Hier was een Romeins legioen geïnstalleerd. Deze nederzetting werd zorgvuldig heropgebouwd en kreeg de naam APX of Archeologisch Park Xanten.
Zeer interessant zijn:

  • de gedeeltelijk herbouwde Hafentempel (zogenoemd vanwege de ligging vlakbij de haven aan de Rijn). Aan wie de tempel gewijd was is niet bekend.
  • het gedeeltelijk herbouwde amfitheater.
  • een herbouwde stadsmuur langs de Rijnoever.
  • de Romeinse herberg.

Hamm (182.500 inwoners)

Hamm is een stad in het groene hart van deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen. Het ligt aan de Lippe in het noordoosten van het Ruhrgebied. De naam Hamm betekent bocht in het oud Plattdüütsch. De naam komt waarschijnlijk van de locatie van Hamm in de bocht van de Lippe waar de Ahse uitstroomt. Rond 1500 was deze stad één van de machtigste steden in de regio, terwijl de huidige steden in het Ruhrgebied toen kleine dorpen waren. In de 19de eeuw werd, net zoals in de rest van het Ruhrgebied, de steenkoolwinning en staalproductie belangrijk in Hamm.

In 1908 voltrok zich een mijnramp. Honderden mijnwerkers kwamen om bij een brand in de mijnen, die vol water gepompt werden. Er zijn slechts een paar oude gebouwen in Hamm. Er is immers veel verloren gegaan tijdens luchtbombardementen in de Tweede Wereldoorlog.

Bad Wünnenberg (12.400 inwoners inwoners)

Bad Wünnenberg is mooi gelegen tussen de lichte heuvels van het noordelijke Sauerland. Deze gastvrije stad is een door de staat erkend lucht- en Kneippkuuroord op een hoogte van gemiddeld 300 meter. De zuivere lucht maakt het mogelijk om eens diep in en uit te ademen. Sport en recreatie worden in Bad Wünnenberg zeer belangrijk geacht: wandelen, fietsen, 7 watertrapbassins, tennis, gymnastiek, kegelen, zwemmen, sauna, solarium, busrondritten, en bospaden en leerpaden over vogels. In het kuurpark met roeivijver vinden regelmatig kuurconcerten plaats. Het motto van Bad Wünnenberg is: 'Hier ben ik mens'.

Warburg (23.750 inwoners)

Gelegen in het “Südeggediemeltal” tegen de zuidelijke uitlopers van het Teutoburger Wald, is Warburg één van de enige Duitse steden die nog een volledige stadsmuur heeft. In de oude “Gassen”, smalle straatjes met hun idyllische winkeltjes, kan je niet anders dan verliefd worden op deze (ten onrechte) ongekende vesting. Wandel je even buiten de rustige stad, bots je op de Desenberg (325m) met zijn burchtruïne op een basaltberg, restant van een oude vulkaan. Warburg biedt elk jaar de “Warburger Meisterkonzerte”.

Bad Karlshafen (4.000 inwoners)

Dit witte barokstadje werd in 1699 door de toemalige landgraf Carl van Hessen opgericht. Aan hem is het te danken dat de uit Frankrijk komende Hugenoten hier een nieuw verblijf gevonden hebben. In een voormalig tabaksfabriek is nu het Duits Hugenoten-centrum met een uitgebreid archief en bibliotheek.

De stad geeft er veel voor over om een modern kuurcentrum en vakantieplaats te zijn en biedt talrijke therapieën aan. Sinds 1838 stroomt er een geneeskrachtige “sole” (zout water), waarbij lijders aan astma, bronchitis, reuma en ischias wel bij varen. Het ruime aanbod in de Weserbergland-Therme met wellnesbehandelingen, bubbelbad, solebehandelingen, solarium en sauna nodigen uit voor een heerlijke ontspanning.

Deelstaat Hessen

Hann Münden (24.600 inwoners).

Als “één van de zeven mooist gelegen steden ter wereld“ zou Alexander von Humboldt de vakwerkstad aan de samenloop van Fulda en Werra naar de Weser ooit hebben beschreven. Met de meer dan 700 vakwerkhuizen uit de 6de eeuw, torens en restanten van de oude stadsvesting, evenals prachtige bouwwerken uit de Weserrenaissance heeft deze oude handelsstad aan het water haar middeleeuwse karakter behouden. Hann. Münden is bovendien de draaischijf van de lange afstand fietspaden en biedt fietsplezier aan in alle windrichtingen, want hier beginnen de fietsroutes langs de Weser (450 kilometer), de Werra (300 kilometer) en de Fulda (200 kilometer). Een rondvaart mag bij een bezoek aan de stad zeker niet ontbreken. De rivieren zijn bovendien heel geschikt om er langs te fietsen, te wandelen, te peddelen of te skaten.

Bezienswaardigheden:

  • 700 vakwerkhuizen uit de 6de eeuw met meer dan 100 historische deuren en veelzijdige ornamenten.
  • Stadhuis uit de Weserrenaissance met het Doktor Eisenbart-klokkenspel (dagelijks om 12.00, 15.00 en 17.00 uur), en schilderingen die over de geschiedenis van de stad vertellen.

Witzenhausen (15.500 inwoners)

Deze kersen- en universiteitsstad ligt in het romantische Werratal en is overbekend omwille van haar grootste en oudste kersenboomgaarden in Duitsland.

Deelstaat Türingen (maakte vroeger deel uit van de DDR).

Bad Salzungen (16.000 inwoners)

In Bad Salzungen zijn natuurlijke zoutwaterbronnen met een zoutconcentratie tot 27 %. Hier kan je genieten van zalig nietsdoen en relaxen in de unieke ambiance van het Keltenbad. In de kuurstad zelf ligt de toverachtige Burgsee met een gezellige promenade. Tevens kan je er een door de natuur in miljoenen jaren geschapen kristalgrot bezoeken.

Meiningen (20.844 inwoners)

Voor theaterliefhebbers een absolute "must", alsook voor liefhebbers van kunst, natuur en een stijlvolle gastronomie. In het stadsbeeld worden brede lanen met representatieve gebouwen uit de 19de eeuw afgewisseld met kleine straatjes en vakwerkhuizen. Parken in Engelse stijl met talrijke fonteinen en monumenten nodigen uit om van een wandeling te gaan genieten.

Vanaf 1680 was Meiningen de residentiestad van de hertogen van Saksen-Meiningen, die bekend stonden om hun kunstzin en hun vooruitstrevende en liberale instelling. Eén van de beroemdste Europese theaterensembles “Die Meininger” werd hier opgericht, en de hofkapel werd o.a. door, R. Strauss, F. Steinbach en M. Reger gedirigeerd.

Bezienswaardigheden:

  • de Schloss Elisabethenburg
  • het Meiniger Theater.
  • de Engelse tuin en slotpark.
  • de Goetz-Grotten, grootste toegankelijke kloof en grotten van Duitsland.
  • de grootste werkplaats van stoomlocomotieven in Duitsland.

Deelstaat Beieren

Coburg (41.400 inwoners)

Deze levendige stad vol tradities ligt in het groene hart van Duitsland, tussen de bovenloop van de Main en het Thüringer Woud. Majestueus verheft de “Veste Coburg”, een der grootste middeleeuwse burchten van Duitsland, zich boven de stad. De burcht, die vanwege haar imposante ligging de bijnaam “Fränkische Krone” kreeg, is van oorsprong uit de 11de eeuw en werd in latere eeuwen herhaaldelijk verbouwd en uitgebreid. Aan haar voet ontwikkelde zich in 12de eeuw een nederzetting die in 1331 stadsrechten kreeg. In 1374 kwam Coburg in het bezit van het Saksische Huis Wettin dat al Gotha bezat. Uit dit Huis kwam later het geslacht Sachsen-Coburg-Gotha voort, dat in de 19de eeuw één der meest vooraanstaande Europese vorstenhuizen werd.

De Britse koningin Victoria, wier moeder een Sachsen-Coburg was, huwde in 1840 met haar neef Albert von Sachsen-Coburg. Aan deze prins Albert, die opgroeide in het slot Ehrenburg in Coburg, herinnert een standbeeld op de Marktplatz. Een andere telg uit het geslacht, Leopold von Sachsen-Coburg, werd in 1830 gekozen tot koning der Belgen.

In de geschiedenis van het protestantisme speelt de Veste Coburg een rol doordat Luther er in 1530, tijdens de Rijksdag van Augsburg, enkele maanden verbleef onder bescherming van de toenmalige Saksische keurvorst.

De “Veste Coburg” biedt onderdak aan omvangrijke kunstcollecties uit negen eeuwen Europese cultuur. De belangrijkste zijn de grootste wapenverzameling van Duitsland, het penningenkabinet met ca. 20.000 munten en medailles en een verzameling glaswerk. De collectie tekeningen en grafieken, bestaande uit 300.000 bladen, is wereldberoemd. In het Steinere Haus bevindt zich de Lutherstube met o.a. het bekende portret van Luther door Lucas Cranache.

Bach (27.200 inwoners)
Dit stadje ligt aan de Witte Main, even ten oosten van de plaats waar de Rode Main en de Witte Main gezamenlijk de rivier de Main vormen. De stad is bekend om haar brouwerij en haar museum in de Plassenburg, een middeleeuwse burcht uit de 12de eeuw die hoog boven het stadje uitrijst. In de 18de eeuw werd de burcht gebruikt als een krijgsgevangenen kamp en in de 19de eeuw omgevormd tot een gevangenis. Gedurende de 20ste eeuw werd deze gerestaureerd en gerenoveerd. Vandaag schittert ze in alle pracht en dient als thuisbasis van diverse musea. De renaissance binnenplaats is één van de mooiste in Duitsland. In de zomer is ze een uniek decor voor openlucht vertoningen. Achter de muren van de Plassenburg wachten vier musea waar je als bezoeker te midden van historische veldslagen wordt geleid met behulp van ongeveer 300.000 miniatuurtjes in tin.

Marktredwitz (17.500 inwoners)
Prachtig gelegen stadje aan de oostelijke rand van het Fichtelgebergte. Het is nog gedeeltelijk omring d door stukken gerestaureerde stadsmuren. Dichtbij de Kirchenportal staat het prachtige Kastenslot uit 1770. De laatgotische St. Bartholomeus kerk is het vermelden waard alsook de rococo kerk St. Theresien.

Tsjechië

Cheb (in het Duits Eger)
Een stad op 459 meter in de Tsjechische regio Karlsbad. Cheb ligt aan de rivier de Ohře. Zowel de stad als de rivier heten in het Duits Eger. Tot aan de 14de eeuw was de naam van de stad Egra, daarna veranderde de naam in Eger. Sinds de 16de eeuw wordt de stad ook Cheb of Chba genoemd. Sinds 1945 is alleen de Tsjechische naam Cheb nog van kracht.

In 1919 was er een betoging in Cheb, zoals in alle Sudetenduitse steden, tegen de aansluiting bij Tsjechoslowakije. Twee mensen kwamen toen om. In 1938, vlak nadat het Duitse leger de macht had overgenomen in het Sudeten-Duitse gebied, bezocht Adolf Hitler de stad. De stad zou tot 1945 bij Duitsland horen, waarna de stad weer aan Tsjechoslowakije werd toegewezen. De Duitse bevolking moest de stad op grond van de Benešdecreten verlaten. De Duitse stad Amberg adopteerde in 1954 de Duitsers die uit Cheb vertrokken waren.

De moeite waard zijn:

  • Ten noordwesten van de stad ligt de ruïne van Kasteel Cheb, die waarschijnlijk in de 12de eeuw gebouwd werd. Een deel van het kasteel is nu een museum.
  • De Franciscanenkerk in het centrum van Cheb.
  • Het Districtsmuseum Cheb (Krajské muzeum Cheb) dat zich bevindt in het 15de eeuwse gotische gemeentehuis.
  • De Loretokapel Starý Hrozňatov, een katholiek bedevaartsoord.

Mariánské Lásné (Mariënbad in het Duits)

De stad ligt op 630 meter hoogte in het Bohemer Woud en is sinds het begin van de negentiende eeuw een bekend kuuroord dankzij de inspannigen van de abt Karl Kaspar Reitenberger van het naburige klooster Teplá (Tepl). Wat eerder had de kloosterarts bij de plaatselijke geneeskrachtige bronnen enkele badhuizen laten bouwen. Mariënbad werd al spoedig bezocht door beroemdheden als Goethe. In 1865 kreeg het stadsrechten. Het werd echter pas een zeer druk bezochte plaats nadat het in 1872 via Eger (thans Cheb) op het spoorwegnet was aangesloten. In de 2de wereldoorlog werd de stad niet verwoest. Wel was Mariënbad voor tientallen jaren zijn internationale bezoekersstroom kwijt. Vóór de 2de wereldoorlog sprak de meerderheid van de inwoners Duits. Doordat de Duitsers in 1945 werden uitgewezen spreekt de meerderheid nu Tsjechisch.

Plzen in Bohemen

Met zijn stadsmuren en grachten behoorde Plzen indertijd al tot de belangrijkste vestingen van het land. Het waren duitse immigranten die Plzen in de 13de eeuw stichtten en zij bouwden er een typische kolonistenstad: een plattegrond met een schaakbordpatroon bestaande uit 22 rechthoekige vierkanten, waarvan er twee niet werden bebouwd. Dat zijn de pleinen van nu.
In het jaar 1295 kreeg Plzen de status van koninklijke stad door koning Wenceslas II.

Tot in de 17de eeuw bleef de stad een sterke vesting voor het Tsjechische katholicisme.
Pas sinds de de industriële revolutie ontwikkelde de stad zich snel tot een belangrijk centrum waar de uit het westen komende handelswegen naar Praag zich samenvoegden. In 1848 werd de wereldberoemde Prazdroj Brouwerij gesticht, in 1859 bouwde men de Skoda-fabrieken.
Plzen is de enige Tsjechische stad die door de Amerikanen in 1945 werd bevrijd, al hadden ze daarvoor de Skoda-fabrieken midden in de stad zwaar gebombardeerd, samen met de Britse geallieerden. Hier werd immers vanaf 1939 druk voor de nazi's geproduceerd. Niettemin trokken de Amerikanen zich in 1945 terug onder druk van de afspraken die zij hadden gemaakt met de Russen. Zolang het land achter het IJzeren Gordijn lag, hebben de communisten de ware historische toedracht verdoezeld en het bombardement met allerhande propaganda uitgebuit.
Wat is er te zien?

  • het namesti Republiky

    De historische stadskern en het grootste plein van Bohemen. Hier staat het renaissance raadhuis uit 1558 waarvan de grote ontvangstzaal versierd is met een fresco dat “De Kruisiging” uitbeeldt en een tafereel met het oudste uitzicht op de stad in 1550.

  • de gotische Bartholomeuskerk

    Torent overal bovenuit. De 103 meter hoge toren is de hoogste van het land. Op het hoofdaltaar uit 1883 staat de “Madonna van Plzen” een meesterwerk van gotische beeldhouwkunst uit 1390.

  • op het kerkhof van de St. Nicolaaskerk ligt de toneelschrijver Kajetan Tyl begraven, ook de schrijver van de tekst van het nationale volkslied, Ma Vlast.
  • het Brouwerijmuseum

    Plzen is gekend om zijn Pilsner Urquell, het bier dat hier sinds 1842 wordt gebrouwen. Het museum is gevestigd in een middeleeuwse mouterij, die bij de restauratie van de stadsmuren werd ontdekt.

  • de Skoda-fabrieken

    Plzen is een staalstad, vooral dank zij de gigantische Skodafabrieken. Zware industrie is de ware bestemming van de stad geworden nadat Emil Skoda er in 1868 zijn machinefabrieken opende.

Horovice (of Horschowitz in het Duits) in Midden-Bohemen

In deze kleine stad met 6.700 inwoners heeft men door archeologisch vondsten ontdekt dat de eerste bewoning van de huidige stad waarschijnlijk plaatsvond in de 10de eeuw. Sinds 1322 heeft Hořovice stadsrechten. De stad ligt aan de belangrijke spoorlijn 170 tussen Praag en Pilsen en heeft een eigen spoorwegstation. De bekendste bezienswaardigheid van de stad is het kasteel Hořovice. Dit barokke kasteel van de heren uit Vrbno en Bruntál is gebouwd in het begin van de 18de eeuw, classicistisch verbouwd in de tweede helft van de 19de eeuw door de Hessense vorstenfamilie de Hanavers. De dominante Zonnetoren kijkt uit over het park dat van het kasteel gescheiden is door een traliepoort en een hek met barok beeldhouwwerk.

Praag (met haar 1.300.000 inwoners op slechts 500 vierkante km een wereldstad in het klein)

Het is de hoofdstad van Bohemen en de grootste stad van de Centraal-Europese Republiek Tsjechië. Wat een pracht van een eindbestemming!

“De Gouden Stad met zijn 100 torens” ligt aan de Vltana (Moldau) en wordt beschouwd als een van de mooiste steden van Europa. Het historische centrum staat op de werelderfgoedlijst van de UNESCO en is dan ook één van de meest toeristische steden van Europa. Tot en met het jaar 1992 was Praag de hoofdstad van Tsjecho-Slowakije. Gedurende 6 eeuwen bleef de stad vrijwel ongeschonden door oorlogen en rampen. Niettemin heeft Praag de laatste 70 jaar zeer belangrijke momenten beleefd:

  • de holocaust waarbij de 40.000 joden van Praag “gereduceerd” werden tot 6000.
  • de uitdrijving van de Duitstalige stadsgenoten na 2de wereldoorlog en de overname door de communisten met de oprichting van de “Communistische Partij van Tsjecho-Slowakije”.
  • de Praagse lente in 1968. Toen president Dubcèk het harde stalinisme wou vervangen door een “socialisme met een menselijker gelaat”, bezetten de Russen de stad met 500.000 soldaten. De student Jan Palach stak als protest zichzelf in brand op het Wenceslasplein. De ‘Normalisatie” werd gestopt door zuivering en repressie.
  • de fluwelen revolutie in 1989. Václav Havel die aan het hoofd stond van het Burgerforum werd zonder 1 schot te lossen tot president verkozen van Tsjechië.
  • de overstroming van de binnenstad enkele jaren geleden.

Praag is één groot openluchtmuseum

Sinds 1989 is de stad geëvolueerd van een sombere communistische stad, waar het stonk naar steenkool om de huizen te verwarmen, naar een dynamische toeristische topper. Nochtans is de betovering en nostalgie overeind gebleven.

Het grootste deel van de bezienswaardighedenin Praag is te vinden in de binnenstad, die ongeveer samenvalt met het districtPraag 1, en vooralin de Oude Stad. Alle toeristen komen samen bij het Oude stadsplein, waar een van dé symbolen van Praag, het astronomisch uurwerk, op hetbelfort te bewonderen valt. Een ander bezienswaardig plein is het Wenceslausplein,ten oosten van het Oude stadsplein. De bekendste brug van Praag, de Karelsbrug uit1357 verbindt de Oude Stad met een andere wijk aan de overkant van de Moldau, MaláStrana “De Kleine Zijde”. Hier is een groot aantal paleizen te vinden,die tegenwoordig vooral als regeringsgebouwen en ambassade gebruikt worden.

Midden in de Oude Stad ligt een klein wijkje, de joodse wijk Josefov.Deze bezit nog vele bezienswaardigheden die herinneren aan het joodse verleden,zoals de oude joodse begraafplaats en hetgeboortehuis van Franz Kafka, één van de bekendste inwoners van Praag.

Aan weerskanten van het centrum bevindt zicheen vesting. Aan de zuidkant is dat Vyšehrad, waar binnen een kerk en begraafplaats zijn. Op de begraafplaats zijn vele interessante graven en graftombes te vinden van veel bekende Tsjechen, waaronder van de componisten Antonín Dvořák en BedřichSmetana. Aan de noordwestzijde is dat de Praagse burcht op de heuvel Hradčany. Deze burcht uit de 9deeeuw is de grootste ter wereld. In de wijk Vinohradystaat de Staatsopera van Praag (Státní opera). Enkele vande grootste musici van de wereld traden hier op zoals RichardStrauss en Gustav Mahler.

In Praag zijn er heel wat interessante kerken. De bekendste is de Sint-Vituskathedraal (Katedrála svatého Víta),waarvan de eerste steen in het jaar 1344 werd gelegd. Deze aan Vitus gewijde kerk isonderdeel van de Praagse burcht. Ook de romaanse Sint-Jorisbasiliek staat binnen de Praagse burcht.Op het Oude stadsplein staan twee bekende kerken. De Týnkerk(Týnský chrám) is een kerk met twee 80 meter hoge torens, waarvande bouw in 1365 begon. De andere kerk is de Sint-Nicolaaskerk in barokke architectuur. In Malá Strana staat eentweede Sint-Nicolaaskerk, ook inbarokstijl.

In de stad is een groot aantal musea gevestigd. De oudste, grootste en bekendste is het Nationaal Museum (Národní muzeum). Hethoofdgebouw van het tientallen gebouwen tellende museum staat aan het Wenceslauspleinin de Nieuwe Stad. Binnen Praag horen onder andereook het historische museum in de Praagseburcht, het Antonín Dvořák-museum in de Villa Amerikaen het Bedřich Smetana-museum in de buurt van deKarelsbrug.In de wijk Malá Strana bevindt zich het museum voor moderne kunst MuseumKampa.

In het Museum van de hoofdstad Praag (Muzeum hlavního města Prahy), in de buurt van metrostation Florenc, zijn tentoonstellingen te vindenover de geschiedenis van de stad. In de wijk Josefov is het in 1906 opgerichte Joods Museum(Židovské Muzeum v Praze) gevestigd.

Moderne architectuurNaast alle historische bezienswaardigheden is er ook op het gebied van moderne architectuur het één en ander te bezichtigen in Praag. Het meest opvallende gebouw van de stad is de Žižkov Televisietoren (Žižkovskátelevizní věž), die 216 meter hoog is. De toren is in brutalistischestijl gebouwd tussen 1985 en 1992. De Petřín Uitkijktoren kan, ondanks het feit dat hij al gebouwd is in 1889, toch ook gerekend worden tot modernearchitectuur. De 60 meter hoge toren lijkt erg veel op de Eiffeltoren.Als de heuvel Petřín, waarop de toren staat, wordt meegerekend,zijn beide gebouwen even hoog.

“Praag laat je niet los…dit moedertje heeft klauwen.”schreef Frans Kafka. Ik moet hem gelijk geven want ik wil er nog graag eensterug. Net zoals alle andere toeristen wordt je in deze stad onweerstaanbaaraangetrokken om te gaan slenteren door de smalle steegjes van Staré Mesto metde gezellige volkscafés en sfeervolle koffiehuizen. En s’avonds op te gaan inde onvergetelijke sfeer rond en op de Karelsbrug met wazige en rozigewolkenslierten over de Donau.

Volledig herbewerkte blog!

Ik merk dat Erik mijn blog volledig herwerkt heeft. Reuze bedankt Erik. Dit moeten we inwijden met een flesje champagne. Nu moét ik wel vertrekken! Op 20 juli dan.
De conditie staat niet echt op peil. Ik zat veel te laat op de fiets door de lange koude winter. Reeds enkele weken is het veel te warm en is er te veel ozon in plaats van zuurstof.

Dinsdag 20 Juli 2010 (Dag 1) Leuven - Zepperen 69 km

Met behulp van de fietsknooppunten fiets ik door het heuvelend landschap oostwaarts. Ik ben benieuwd of ik regelmatig mijn verslagjes zal kunnen inbrengen. In Spanje was in ieder cafeetje of refugio minstens één Pc te vinden. Zal dit ook in Duitsland en Tsjechië zo zijn op de campings of in de Bett & Breakfasts (Zimmerfrei)? Vooruit nu maar. Höchste Zeit zu gehen!

Als ik rond 10u30 thuis vertrek stijgt de temperatuur al vlot naar 30 graden Celsius. Na een ommetje langs mijn dochter voor een laatste afscheid, gaat het definitief richting Tienen. Er zijn grote ringwerken aan de gang, zodat knooppunt 64 van de aardbol verdwenen lijkt. Na wat heen en weer gefiets geraak ik dan toch weg. Afgerukte boomtakken en platgewalste graanvelden herinneren aan het zware onweer van 2 dagen geleden. Langs knooppunt 385 rij ik de Haspengouwse fruitstreek binnen, het heuvelland van Katarakt. Het is snikheet en de appel en perebomen staan er met hun uitgedroogde bladeren mistroostig bij. Het is overal stil, de meeste luiken zijn naar beneden tegen de zon, ofwel zijn de mensen op vakantie of kijken ze naar de Tour de France. Na 69 km fietsen en 4 liter water drinken bereik ik oververhit het ingesluimerde Zepperen. Door de mensen van "Vrienden op de fiets" wordt ik zeer hartelijk ontvangen als in een 4 sterren hotel. De heer des huizes laat zien dat er in hem een topkok schuilt en tovert een lekker menu op tafel met een bijpassend wijntje. Rond 20 uur wijst de thermometer nog altijd 34 graden Celsius aan. Dit was een goede start!

Vertrek vanuit het Leuvense

Vertrek vanuit het Leuvense

Bij het vertrek was de lucht nog blauw ... De familie wuift uit.

Scouts kamp 1

Scouts kamp 1

Bedankt voor het kaartje, we supporteren vanop kamp.

Pieterjan De Denker.

Scouts kamp 2

Scouts kamp 2

Picnicken in het veld is keineig. Doe jij dat ook?

Merel de Perel

Scouts kamp 3

Scouts kamp 3

Ik heb geen schrik in mijn tent. En jij in de jouwe oma Ruth?

Geertje het teddybeertje

Scouts kamp 4

Scouts kamp 4

In de ardennen is het ook mooi. Je moet niet ver gaan (maar 2 dagen op de fiets).

Woensdag 21 Juli 2010 (Dag 2) Zepperen - Lanaken 49 km Nationale feestdag.

Na een rijkelijk ontbijt stap ik op de fiets. Het is al drukkend warm. Gelukkig zijn de meeste Haspengouwse hellingen achter de rug en wordt het landschap vlakker tot plat. Limburg is terecht hèt fietsparadijs in België. Als je op het fietsnet blijft zou je denken dat er in Limburg geen autos rond rijden. Spijtig, fietscafees, tavernes ... alles is gesloten want het is de Nationale Feestdag vandaag. Ik ben blij dat ik deze morgen een kompleet lunchpakket mee kreeg. Na de middag duwen regenwolken de gloeiend hete zon weg. Om een eventueel onweer voor te zijn, sla ik mijn tentje op in de dichtst bijzijnde fietsvriendelijke Camping Jocomo in Lanaken. Op een grasveld zo groot als een voetbalveld stelt mijn tentje niet veel voor. "Kan je dáárin slapen?" komt een klein meisje verwonderd vragen. Het begint al vlug te druppelen. In mijn tentje val ik bijna in slaap moe van de hitte. In de taverne bestel ik een frietje met stoofvlees, zowat het beste wat er te krijgen is. Ik geraak in een zeer gezellig gesprek met een Nederlands fietskoppel dat in 2012 plannen heeft voor een fietstocht naar Compostela. Ik vertel fier als "deskundige" hoe je zo iets het best aanpakt.


Donderdag 22 Juli 2010 (Dag 3) Lanaken - Beegden 71 km

De wolken hangen treurig in de lucht. De dag begint goed met een verrassing. Ik wordt door het fietskoppel van gisteren avond uitgenodigd op het ontbijt met een sterke tas koffie. En dan hop, de fiets op. Onmogelijk vandaag om een bakker te vinden. Eindelijk in Dilsem-Stokkem vind ik een Turk die een soort zoete koeken verkoopt. Hij kan niet begrijpen dat ik zover alleen fiets. De veerpont over de Maas naar Nederland lonkt om over te steken maar dat doe ik lekker niet. Koppig blijf ik langs de Belgische kant. Het is hier zeer leuk om te fietsen tot Maaseik dwars door een overstromingsgebied. Dat zie ik aan de hoge dijken. Na een korte verpozing op het gezellige marktplein, verlaat ik dan toch België vlak voor Thorn. Vroeger was dit witte stadje een mini vrijstaat met een abdis aan het hoofd van een vrouwelijke religieuze gemeenschap. Een soort begijnhof. In Heel geraak ik op een bank met heerlijk panorama over de Maas in gesprek met een oudere dame. Ze doet vrijwilligerswerk en ze wacht op de boot voor een rondvaart met een geestelijk gehandicapte. In Beegden wordt ik weer eens hartelijk ontvangen door een nobele dame van "Vrienden op de fiets". Ik ben op een beschermde boerderij waar ik kan beschikken over het ouderlijke huis, dat door de meubels en boeken en allerhande voorwerpen familiegeschiedenis uitstraalt. Een mooie dag, niet?












Vrijdag 23 Juli 2010 (Dag 4) Beegden - Lottum 64 km

Er is een zwaar onweer voorspeld deze namiddag. Ik reserveer s' morgens al een bed bij "Vrienden op de fiets" in Lottum waar ik op tijd wil aankomen. Met het lunchpakket krijg ik van de dame twee potjes zelf gemaakte konfituur mee. De route loopt naast de Maas en verrast telkens met mooie panorama's. Aan de overkant wappert een Duitse vlag. Ik volg de goed aangeduide LF3 richting Arnhem maar bij wegenwerken in Venlo loopt het fout. Op een hoek bemerk ik een fietsknooppunt dat mij terug de goede richting instuurt door een zandgebied met kreken vol wilde vogels. Ik geniet met volle teugen. De lucht verandert van blauw naar grijs en in de verte naar zwart. Ik ben net op tijd binnen. Hier bij "Vrienden op de fiets" heerst een leuke campingsfeer. Je kan er in een kleine weide een tentje opslaan. Er is voor mij een grote kamer vrij met keuken, die tevens ter beschikking staat van de kampeerders "Kamperen bij de boer". Wat later komt Frans moe aankloppen na een fietsdag van 120 km. Hij is Nederlander, specialist in doedelzak bouwen en trekker op de fiets. Een bekende figuur in de muziekwereld tot zelfs in Ath en Gooik in België. s' Avonds vinden we elkaar terug op het dorpsterras voor een gezellige babbel onder veel te luide en een beetje valse fanfaremuziek. Dit was een vakantiedag.






Zaterdag 24 Juli 2010 (Dag 5) Lottum - Wesel (52 km)

Rond 9 uur steek ik met de veerpont de Rijn over. Ik rij geruisloos Rheinland-Westfalen binnen. De 2-Länder-route is goed aangeduid. Ik kom vlot in Xanten. Het landschap is eentonig en niet veel soeps. Het is bloemenmarkt. De overvloedige kraampjes verhinderen mij leuke fotootjes te shooten. Jammer, want dit is een interessant stadje. Hier kloppen de plaatjes niet. Ik rij 2 maal de stad rond tot vakantiegangers uit Tienen mij ongeveer de weg wijzen naar de veerpont om in Wesel te geraken aan de overkant van de Rijn. Ik kom in een "naturschutzgebiet" vol vijvers en uitarmen van de Rijn vol kwakende ganzen. Vlak voor Wesel is er een grote camping. Ik kom terecht in één groot gekkenhuis onder knettergekke luide muziek, worstengeur en frietwalmem. De tentjes staan kriskras door elkaar. Maar ik heb mijn kilometers er op zitten en blijf. De warme douches met spuitgaten langs alle kanten zijn zo deugddoend dat ik er wel een half uur blijf onderstaan. De gardes voor de deur hebben het niet in de gaten. Zo een megacamping is mijn ding niet. Hier zitten duizenden mensen bij elkaar en ze hebben "keine Einschlossung" op het internet. Dit gaat een beetje boven mijn verstand. Duitsland is toch één van de rijkste landen in de wereld? In Wesel is het internetcafee op zaterdag gesloten. Dus schrijf ik mijn verslagje neer in mijn dagboekje.




Zondag 25 Juli 2010 (Dag 6) Wesel- Schermbeck (27 km)

Vandaag heb ik niet veel zin ver te fietsen. Wat verder ligt een campinkje aan de Lippe: Net wat ik zoek. 5 caravans en nog 1 tentje. Dat ben ik. Hier beschik ik zelfs over een tafel en een stoel. Tijd om de kleren uit te spoelen en een kleine herstelling aan de rits van de tent. Eerst speel ik mijn eerste Wurstsalat mit Pommes frites binnen in een fietscafee 100 m verder. Hoeveel zal ik dit menu voorgeschoteld krijgen de volgende weken? Ik ben op schema wat afstand betreft. Dus relaxen maar. s' Avonds nodigt de enige man op de camping - er zijn nog 4 overgebleven oude weduwen - mij uit op een glaasje wijn. Voor een "schöne Frau". Ik voel dat hij eens geen gezeur maar een gezellige babbel wil. Hij heeft vroeger gans Duitsland doorgefietst, naar Spanje, Polen ... Ik krijg de ganse technische uitleg hoe hij zijn stacaravan van een plastieken kot heeft omgetoverd tot een knus houten huisje met alles erop en eraan zoals airco, automatische stores. De wijn stijgt mij naar het hoofd. Ik kan zijn Duits geratel nog nauwelijks volgen. Ik blijf telkens overtuigend knikken tot ik hem een goede nacht wens. Het is al pikdonker en het regent lichtjes. Waar ligt mijn zaklamp?

Maandag 26 Juli 2010 (Dag 7) Schermbeck - Haltern am See (54 km)

Ik breek vlug mijn tentje op want zwarte wolken komen dreigend opzetten. Zonder op de beloofde 'heise' koffie te wachten spring ik in het zadel. Het begint lichtjes te druppelen. Algauw valt de regen met bakken uit de lucht. In een paardenstal vind ik een tijdelijke schuilplaats waar ook een koppel Nederlanders naar Praag hun heil hebben gezocht. Door de onophoudelijke waterval raakt mijn hele infrastruktuur onvermijdelijk doornat. Het is echt niet meer te doen. Ik vind nog net een onderkomen in een veel te chique hotel. Als ik de haardroger op mijn natte kleren richt, zie je de nattigheid zo verdampen tot een nieuwe regenwolk. Een warme douche montert me op en zoek wat lekkers in het winkelstadje. De belegde broodjes die ik deze morgen heb gekocht zijn een onsmakelijke brij geworden.