• : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Ik heb beslist

Ik heb beslist mijn pelgrimstocht naar Compostela vanaf half augustus verder af te werken met de fiets. Zeer waarschijnlijk ergens vanaf Rocamadour in de Dordognestreek. Dan is het nog ongeveer 1450 km. Tenzij... ja, je weet maar nooit. Ik heb alvast het stof van mijn hometrainer geveegd want het komt er nu op aan mijn conditie minstens op het peil van vorig jaar te brengen. De zweetdoekjes liggen klaar, mijn fietsbroek en truitje zijn als nieuw gewassen en passen nog perfect. Dit bewijst dat ik in het najaar niet veel kilos ben aangekomen. Dit is al positief. Om buiten te fietsen vind ik het nog veel te koud. Hoe meer ik terug met Compostela bezig ben, hoe harder het terug begint te kriebelen. Het kriebelt verdorie in mijn keel. Rustig maar! Er liggen nóg virussen op de loer.

Vrijdag 15 Augustus 2008 (Dag 1) Carlux bij Souillac - Vers (73 km)

Na een autorit van ongeveer 1000 km tot Carlux, vertrek ik morgen echt waar richting Compostela. Ik heb hier 2 dagen geleefd als een godin aan de Dordogne. Gelanterfant, genoten van de zon en de regen. Even genipt aan een glasje wijn, wat afgekoeld in het diepblauwe zwembad. Ja, zelfs een kuitenbijter geprobeerd met bagage en al. De Dordognestreek is een waar fietsparadijs.Of ik er zal in slagen iedere dag iets van mij te laten horen... ik zal proberen. Mijn allereerste doel is nu wel aankomen in Compostela. Groetjes en tot weldra op dit medium.
Nog een vrijblijvende mededeling van de sponsor.

Het is zover. Ik hou het afscheid kort. Te emotioneel.








De Dordognestreek is mooi maar ik voel algauw niet voor beginners. De ene col volgt de andere op, dalend en stijgend tussen 200 en 400 m. Bovenop de causes van de Quercy en de Lot zijn de vergezichten met de flarden witte watte wolken oneindig. In Labastide-Murat moet ik af de fiets. Tè stijl. Een ideale training voor de Pyrenées binnen een een 10-tal dagen. De camping aldaar is niet meer dan een grasveld op een winderige hoogte. Ik besluit af te dalen tot in Vers. Hier ligt de camping pal aan een rivier en de prijs is belachelijk klein. EEn mooie dag. Ik ben moe en heb me nu al ietsje overtroffen. Even paniek want mijn notaboekje met al mijn notities is even zoek. Ik vind het onder mijn luchtmatras. het is tijd om horizontaal te bekomen van de eerste rit.

Zaterdag 16 Augustus (Dag 2) Vers op de Lot - Castelnaud-Montratier

De nacht was bibberkoud. Al vlug ben ik tot Cahors afgedaald waar ik vanop een bank de Pont Valentré bewonder. Op deze bank heb ik ooit met mijn 2de partner gezeten. Het verlaten van de valei van de Lot is geen kinderspel. Een 4tal hellingen van 4 à 6% doen mij veel naar de drinbus grijpen. Gelukkig is deze veel groter dan vorig jaar. Rond 14u30 bereik ik Castelnaud waar een brasserie in de zon mijn eetlust niet onder bedwang kan houden. Ik laat me gaan en overloop in gedachte de prachtige panorama's van de Quercy. De camping is klein maar verzorgd. Het is vreemd. Pas 2 dagen onderweg en het is alsof ik nog aan de tocht van verleden jaar bezig ben. De 14 maanden er tussen lijken plots helemaal opgelost. Hoe relatief is de tijd toch.

Cahors


Camping

Zondag 17 Augustus (Dag 3) Castelnaud - Moissac (40 km)

De hemel isdreigend zwart boven de wijngaarden en velden vol pruimende zonnebloemen. De route verloopt bergop bergaf zoals gisteren en eergisteren.Stillaan zak ik af naar Moissac op de Tarn. Een prachtig stadje "en kermesse". Het is drummen naar de beroemde abdij, vroeger een grote pleisterplaats voor de pelgrims. Ik installeer mij op de camping met zicht op de brede Tarn die hier ongeveer in de Garonne uitmondt. Het is ondertussen 30° C. Ik hang een beetje de toerist uit. Deze avond ga ik hier eens uitproberen wat voor lekkers de streek te bieden heeft. Ik zit op schema... Onderweg heb ik verschillende pelgrims ontmoet, te voet en per fiets. Eens raden?... Juist, Nederlanders.

Moissac




Camping Moissac


Garonne

Maandag 18 Augustus (Dag 4) Moissac - Lectoure (66 km)

Ik had het nog kunnen weten van verleden jaar. Op maandag zijn in Frankrijk alle Bakkers gesloten, dus ook in Moissac. Zonder ontbijt vertrek ik voor een zware rit als ik de kaartjes met de hoogteprofielen mag geloven.Algauw staan de zonnebloemen rondborstig te schaterlachen in de verzengende hitte van 36° C. De druifjes van de Armagnac voelen zich lekker onder de azuurblauwe hemel. Op de fiets is het zwaar. Een opeenvolging van heuvels kms lang tot soms 10%. Een Schot komt "gezwind" voorbij gepeddeld. Mijn kuiten zijn dan ook slechts een flauw afgietsel van de zijne. Hij begrijpt mijn Engels vrij vlot. De lessen Engelse konversatie beginnen zijn vruchten af te werpen. Hij is ook op weg naar Compostela vanuit de Auvergne. Regelmatig moet ik af de fiets om lucht te happen. Na 4 liter water bereik ik halfdood of levend Lectoure. De 4 sterren caming is veel te druk maar de douche met sproeiers van langs alle kanten is hemels. Ons auto verkeer is slecht voor de natuur. Niet omwille van de CO2. Gisteren zag ik een dode vos op de weg. Vandaag 2 omvergereden herten in de gracht...

Dinsdag 19 Augustus (Dag 5) Lectoure - Castéra Verduzan (30 km)

Het is bewolkt en er dreigt onweer. De ondraaglijke hitte en de opeenvolgende steile heuvels van gisteren zijn duidelijk nog niet goed verteerd. Daarom wil ik niet verder dan Castéra waar een camping is aan een meertje. Hier wil ik uitrusten. De campinguitbaatster is zeer gelovig. Als ik mijn stempelboekje bovenhaal, biedt ze mij als vanzelfsprekend een leegstaande caravan aan. Deze heeft ze altijd ter beschikking van de pelgrims. Ik mag eralleen over beschikken. Er is een werkende frigo en gasvuurtje. Evident zou je zeggen maar voor mij is dit al een hemelse luxe. Het is tijd om mij een beetje te fatsoeneren. Ik ben de mevrouw zeer dankbaar want de "fortes orages" die ze beloofde zijn ondertussen met veel klank begonnen.
De Spaanse grens is nog ongeveer 200 km verwijderd. Tot nu was het een zeer zware weg die ik toch een beetje onderschat heb. Vandaar deze korte rit.


Woensdag 20 Augustus (Dag 6) Castéra Verduzan - Montesquiou (43 km)

In deze streek is overnachting vinden niet evident. De weinige hotels of chambres d'hôte zijn overal volgeboekt. Dus richt ik mij noodzakelijk op de campings. Deze bepalen zo een beetje de afstand. Vandaag weer een heuvelend parcours - altijd hetzelfde verhaal - met stokoude slapende dorpjes. In Biran, niet meer dan de resten van een middelleeuwse donjon en 1 hoofdstraatje, nodigt een al even stokoud vrouwtje mij uit om het kerkje te bezoeken met de "hemel"sleutel in de hand. Gelijk heeft ze, want het altaar is een juweeltje uitgehouwen in de steen van de streek. In Montesquiou is alles volgeboekt - ik was zo graag eens op hotel geweest - en kan slechts terecht op een kasteelcamping ... uitgebaat door Nederlanders. Is dit nieuw? Een prachtig domein rond een kasteel. Ik mag een plaatsje zoeken. Toch is het even balen. Het restaurant is deze avond dicht wegens een personeelsfeestje einde seizoen. De patronne wil voor mij speciaal een pizza royale en een pak friet met een worst klaarmaken. Als ik het tentje opzet hoor ik iets kraken : een tentstokje midden door! Gelukkig heb ik een reservestukje bij en met wat plakwerk geraakt het oke. Hopelijk houdt het nog enkele dagen. Mijn "grote probleem" van de laatste dagen is opgelost . Geen tentje in Spanje. Een wespensteek in mijn links onderbeen begint op te zwellen.

Kasteelcamping Montesquiou


Kasteel Montesquiou

Donderdag 21 Augustus (dag 7) Montesquiou - Maubourget slechts 33 km

Met twijfels vat ik de rit aan. Tot de spaanse grens geen streepje vlak meer. Collines, cols, heuvels, hellingen ... Deze nacht heb ik liggen piekeren. De lucht is klaarhelder en het wordt weer heet. Tot nog toe geen spatje regen gehad. Aan de horizon doemen de eerste silhouetten van de Pyreneëen op. Prachtig en overweldigend decor om in te fietsen. Een postkaart met een diepblauwe hemel. De benen zijn echter verkrampt, mijn hoofd is kokend heet. Mijn onderbeen is een beetje gezwollen en rood. Is dit wel een wespensteek ? Ik bel naar een Logis de France in Maubourget. Er is zowaar een kamer vrij. Rond 14 uur mag ik reeds op de kamer. Na een opmonterende douche plof ik op bed. Een écht bed. In 7 dagen niet meer gezien. Tijd om mezelf eens helemaal onder de loep te nemen en mij terug toonbaarder te maken. Ik ontsmet de "wespen"steek. De spieren blijven verkrampt. Is dit niet een teken om eens een dagje rust te nemen?

Vrijdag 22 Augustus (dag 8) Maubourget - Maubourget 0 km rustdag

Ik wordt door het Logis naar een ander Logis de France doorgestuurd, 4 km verder op naar Tarbes. Ik kan niet blijven wegens volzet wegens "les fêtes de torro de Maubourget". Ik voel mij koortsachtig en onwel. De 2 "wespen"steken baren mij zorgen. Ze worden steeds roder. De madame van het Logis rijdt met mij naar haar docteur généraliste, een vriendelijke man. Hij stelt vast dat ik 2 tekenbeten heb en schrijft mij 5 dagen Monozeclar voor. Ik heb ook een "coup de fatigue". Voor de rest ben ik kerngezond. "Quant vous voulez arriver à Compostèle, il faut réposer de temps en temps, madame". Dus verplicht ik mij tot een dagje rust en blijf de ganse namiddag horizontaal. Het kan mij niet meer schelen. Buiten regent het toch en probeert het te donderen. De formule 1/2 pension is hier s'avonds uitstekend. Een deegbuideltje met geitekaas en groentjes, ratatouille van kalfsvlees met tagliatelli en sorbet van passievruchten voor een prijs dat in België niet meer mogelijk is.

Zaterdag 23 Augustus (dag 9) Maubourget - Morlaàs (42 km)

De hotelierster is een tikkeltje geëmotioneerd wanneer ik na een stevig ontbijt afscheid neem. Als er iets is moet ik haar zonder twijfelen opbellen. Alles samen ongeveer 500 m hoogteverschil. Het gaat onverwacht goed. De rustdag heeft mij deugd gedaan. Het is niet te warm, de benen zijn goed, de tekebeten beginnen te ontzwellen. Het landschap is adembenemend mooi en pastelblauw gekleurd door de bij ons zeer zeldzame korenbloemen. Ik wil niet te ver rijden en mij sparen voor de Pyreneën. Ik installeer mij in Morlaàs voor de eerste maal in een echte pelgrimsgîte. Er komt een evenjonge dame binnen als ik, die te voet (!) van Maubourget komt, 37 km. Zij is sinds 4 jaar weduwe. We begrijpen elkaar maar al te goed.

Morlaas






Morlaas op de route