Blogs

  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Dinsdag 26 juni (dag 25) Saintes - Soulac-sur-Mer (65 km)

Hier begint het vol te lopen. Een hele groep Anwb-campeerders. Het toeristisch seizoen begint aan te trekken. Tijd om de plaat te poetsen. Onderweg de buien zoals gewoonlijk. Het kan me niet meer schelen . Over de onmogelijkste landwegjes geraak ik zonder verloren te rijden tegen 13u30 in Royan waar ik mij recht naar de ferry snel die om 14u00 afvaart. Ik ben op tijd! Oh thalassa oh thalassa. Eindelijk de zee. Ik krijg tranen in mijn ogen. De Schelde is slechts een beekje tegenover die machtige Gironde. De ferry schommelt van links naar rechts op en neer. Ik geraak in vervoering en krijg tranen in de ogen. Vergeet ik mijn fietshelm toch niet op de boot zeker? De overtocht duurt een half uur. Ik fiets langs en prachig fietspad door de duinen tot Soulac waar ik een camping vind met zicht op de oceaan. Dit is feest! Morge zou et niet meer regenen en steed warmer worden.








Maandag 25 juni (dag 24) Saintes Rustdag

Wat is het verschil tussen een puddingachtige konstructie en een koppel aantrekkelijk gespierde benen? 1100 km fietsen, natuurlijk.










Zondag 24 Juni (dag 23) St. Jean d'Angely - Saintes (30 km maar)

Het is mooi weer, de benen jeuken. Ik rij tòch naar Saintes. Het is een mooie rit in de zon. Ja, nu voel ik het ècht : het zuiden komt dichterbij! Graanvelden wisselen af met velden zonnebloemen en wijngaarden. Een traan rolt over mijn wang. Dìt is Frankrijk! Heuvel op ,heuvel af. Hier en daar een kasteeltje, een romaans kerkje of een verloren donjon. De Charente is mooier dan ik dacht. Het is wel zwaar en ben blij als ik tegen de middag aankom in Saintes. Mooie camping vlak aan de Charente. Na de installatie van mijn tentje rep ik mij naar het historisch zeer oude stadje want er is nogal wat te bekijken. Ik doe mij te goed aan (een) glasje(s) rosé vin de pays. Even verder pronkt de triomfboog van Germanicus (20 na Chr.). Een verrassing : ik heb tenslotte al meer dan 1 derde afgelegd. Ik ben blij dat ik deze stad heb uitgekozen als rustplaats. De smalle steegjes, witte kalkstenen gebouwen en (patriciërs)huizen doen zuiders aan. Morgen hang ik een dagje de toerist uit. Ik ga zeker de reuzepannekoeken met bollen ijs proberen... èn met een pineau de Charente erbij. Ik ga me zoals Pallieter kapot (vr)eten (!?) want dit lichaam snakt naar stevige kost.

Zaterdag 23 juni (dag22) Aulnay - St. Jean d'Angely (slechts 23 km)

Ik had een onrustige nacht. Na een zorgvuldig opgediend ontbijt vertrek ik met veel moed richting Saintes. Nog vlug een kiekje van de prachtige romaanse kerk, omdat Erik aandringt naar foto's. Jammer "batterij bijna leeg". Zeker door de vocht. Ik voel al vlug aan de benen dat ik beter halt hou bij Angely. Ik voel mij uitgeput en draaierig. Er is wat zon, maar veel meer plensbuien die ik nu wel ècht zat begin te worden. Ik schuil in een bushokje en zie tot mijn grote verbazing op nog geen meter een tros bijtjes hun rasternest opbouwen. Langs de overkant een boerderij met zowaar in het midden een palmboom. Verdorie! Ik zit al een beetje in het zuiden! Hier en daar zijn de meestal geel-roos getinte huizen bedekt met de typisch Provençaalse dakpannen. In St. Jean d'Y vind ik een tamelijk goede camping waar ik platte rust hou in mijn piepklijn "huisje". Morgen blijf ik hier wellicht een dagje uitrusten. Het stadje loont de moeite om er eens rond te kuieren en te genieten. Nochtans ligt de zee niet meer zo veraf...




Vrijdag 22 juni (dag 21) Melle - Aulny (39 km)

Als ik wakker wordt regent het nog altijd. Gelukkig laat mijn duur tentje (een Robens Cloud) geen lek regen binnen. Maar alles wordt klam. De camping onder de bomen is te vochtig om te blijven en ik besluit op te breken. Mijn doel is St. Jean-d'Angélie. Verbeten trotseer ik de plensregen en de krachtige tegenwind. Geen 5-frankstukken, maar ganse euros vallen uit de lucht. Ik kan niet meer en kom nog nauwelijks vooruit. In mijn linkerknie voel ik opkomende pijnscheuten. Wat een roooooooooôtdag!!! Is dìt "la douce France"? Ze kunnen ze allemaal .... Ik rij verloren want mijn fietskaartjes zijn doorweekt. Op een bepaald moment sukkel ik op de drukke D950 waar ik mij tot Aulnay "haast" en aanbel in het hotel "Du Donjon". Een juweeltje van een antiek interieur met eeuwenoude balken aan het plafond. Een aanrader want pelgrims worden hier goed ontvangen en ik mag op het internet. In de inkomzaal hangt een grote pancarde met alle wegen die naar Compostela leiden. Ik neem de "formule étape" en laat mij op bed ploffen. s'Avonds mag ik van een zeer geïntersseerd zwitsers koppel een glasje rode wijn meedrinken. Buiten regent het nog altijd, maar "le temps va s'améliorer".




Donderdag 21 juni (dag 20) Vivonne - Melle (51 km)

Vandaag is het de langste dag van het jaar en ik overschrijd de 1000 km! Is dit niet mooi? Kik ne ker hiere, ik zitte nondedjuu in Mèèlle! Mooie natuur vol korenbloemen en klaprozen. Veel aandacht ervoor heb ik echter niet want voortdurend dreigen wolken hun lading te willen lossen. Ik heb een Logis de France op het oog in Melle. Maar wat dacht je? Juist... "complet, madame". Na wat zoeken vind ik de camping municipal waar de grond verzadigd is van het vele regenwater. Ik heb geen andere keuze. Nog maar net geinstalleerd of het herbegint weer. Het is killig en nat. De moed zakt nu wel in mijn schoenen. Sint Jacob, waarom zorg jij niet voor wat beter weer? Heb ik mijn emmers water nog niet gehad? Een telefoontje van Katrien doet me weer wat opfleuren. Het regent de ganse nacht.

Woensdag 20 juni (dag 19) Saint Cyr - Vivonne (48 km) (reeds 900 km)

Het is hier goed aankomen bij "Yvonne". Toffe camping : de pelgrims krijgen hier als verwelkoming een glas fruitsap. In de bibliotheek heb ik internet gevonden. Het was rustig fietsen door terug een glooiend landschap. Poitiers heb ik niet bezocht, gewoon omdat ik de drukte van een grote stad wou vermijden. Mijn lichaam verlangt naar meer en meer eten. Onderweg heb ik 2 plats du jour verorberd, 3 bananen, een tablet chocolade, een half brood met kaas. Toch zie ik mijn zwembandjes wegkwijnen. Ik wordt moe. Misschien blijf ik hier wel een dagje uitrusten. Hopelijk wordt ik dee nacht niet wakker gehouden door klank en lichtspel.

Dinsdag 19 juni (dag 18) Marcilly-sur-Vienne - Saint Cyr (52 km)

Vandaag bijna 30 graden en voortdurende dreigende onweerswolken. In Chatellerault loopt het mis. Sweerman klopt langs geen kanten. Aan de Henri-4 brug staat een koppel fietsers uit Breskens op weg naar Bergerac, die hetzelfde traject volgen en het ook niet meer weten. Wat verder 2 Amerikanen op weg naar Bordeaux. We steken de koppen bijeen en na wat zoek - en speurwerk komen we inderdaad uit op de onvindbare weg naar Poitiers over Saint Cyr. Hier neem ik afscheid want de hitte speelt mij parten (ik heb vergeten te eten). Ik besluit hier te kamperen in de 4****camping. Ik val temidden een onverwachte drukte en massatoerisme. Dit ben ik duidelijk niet meer gewoon. Bovendien gaat de winkel pas open op 1 juli. Ik rij 4 km terug naar het dorp waar ik klaargemaakte couscous met kip koop. Terwijl ik deze opwarm gaan de hemelsluizen open en voor ik het weet staat mijn panneteje half vol water. Ik laat het niet aan mijn hart komen want de aanmoedigende sms, jes zijn terug daar. Moergen heef ik niet op.

Maandag 18 juni (dag 17) Rochecorbon - Marcilly-sur- Vienne (59 km)

Oef, geen regen maar strepen zon die door een watten deken priemen. De graanvelden zijn platgeregend en hier en daar vlucht een konijntje voor het aankomend geweld. Het is een rustige en aangename rit. De camping heeft maar 2** maar beslist 1 te weinig. Mijn "terras" heeft uit op de Vienne waarop regelmatig kayakkers voorbij roeien. Ik doe wat inkopen in het op en top franse dorpje waar je bij de bakker ook zeep en tomaten kan kopen. Ik maak een feestmaal met een flesje Muscadet Waarbij ik mij beter en gelukkiger en toffer voel. Op de camping staat behalve ik nog een Engelsman die zijn oren niet gelooft als ik hem vertel dat ik met mijn fiets uit Belgie gereden kom. Is dit geen prachtige dag?

Zondag 17 juni (dag16) Vendôme - Rochecorbon bij Tours (68 km). Tours is het eindpunt deel 1 van de 3-delige Camino.

Ik voel het aan de benen. De rustdag gisteren heeft mij goed gedaan. Onder dreigende wolken verlaat ik Vendome. Het gaat goed want voor ik het weet zit ik in Chatau-Renault. Waarom zou ik niet tot Tours rijden? Plots begint het te gieten en van te kamperen in Reugny is er geen sprake. Het beste lijkt mij een hotel op te zoeken in Tours. Ik verlaat de officiele route en haast mij langs de drukke D46 naar Tours langs Vouvray. Plots zie ik de eerste wijngaarden tijdens mijn camino... spijtig ... in de regen (les grands vins de Vouvray). Als waterkieken is het moeilijk een hotel te vinden. "C'est complet, Madame". In Rochecorbon wordt ik beloond voor de moeite en vindt een betaalbaar 2**hotelletje. Er is geen keuken en heb geen zin meer 4 km verder eeen restaurant te zoeken. Trouwens, ik begin mij af te vragen of je als pelgrim ook niet een beetje miljonair moet zijn. Ik heb nog wat brood, worst en chocolade. Morgen haal ik mijn schade wel in. En alzo wordt mijn leven stillaan herleid tot het essentiele : van s'morgens vraag ik mij al af wat ik s'avonds zal eten. Van bezinning komt eigenlijk niet veel in huis. Na de rit ben ik toch zo moe. Het tentje moet opgezet, fietsbroek en hemdje moeten uitgespoeld, zelf onder de douche gaan: ik verveel mij nooit.
Dit is toch een hele onderneming!


Inhoud syndiceren