Blog van Ruth

  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Dinsdag 26 Augustus (dag12) Mauléon - St. Jean Pied-de-Port 42 km (iets meer dan 500 km)

Hier sta ik terug. Ik ben gelogeerd in hetzelfde pelgrimshuis als verleden jaar, bed 16. De Madame des Pèlerins herkent mij van verleden jaar en ik voel mij aanstonds thuis. Ze herinnert mij nog hoe moe ik was! Straf! Hier passeren duizenden pelgrims en ze herinnert mijn verhaal nog! Naast mij liggen 3 Koreanen en onder mij een Italiaan. Dit is de èchte Camino. Het was een zware rit over de Col d'Osquich, 5 km klimmen aan 8%. Een betere oefening vooralleer de Ibaneta aan te pakken bestaat er niet. De ontlading is gelukkig niet meer zo groot als verleden jaar. Ben ik ondertussen toch wat sterker geworden?
Verschillend van verleden jaar is dat ik mij dikwijls verwen met lekker eten. Goed en veel eten is belangrijker dan een luxebed met bad. Ik ben bang voor de Col d'Ibaneta morgen. Zou ik hier een dagje blijven? Dan moet ik morgen verhuizen van refuge.



Op de col


Larceveau

Maandag 25 Augustus (dag11) Oloron St.Marie - Mauléon-Licharre (41 km)

Onder een zwart wolkendeken gaat het richting Col d'Osquich. Hoe is het mogelijk!? Heen en terug rij ik 8 km in de verkeerde richting. Na 25 km bereik ik l'Hopital St.Blaise. Een gehucht dat een juweeltje bezit, een 12de eeuws romaans kerkje met spaanse mosliminvloeden. Het is gerestaureerd door de Unesco. Ik neem de tijd voor een woordje uitleg, begeleid door zeer sfeervolle muziek en een lichtspel. Daar tegenover eet ik mijn buikje vol en ik wordt er door de baskische achtergrondmuziek aan herinnerd dat ik in Baskenland aanbeland ben. Ik voel wel iets voor dit Baskenland! Het begint lichtjes te regenen - de 1ste maal tijdens mijn tocht - en stop in Mauléon. Er is pelgrimsopvang in een oud klooster. Het avondmaal wordt opgediend niet om 19 uur maar om 5 voor 19 uur. "Niet vergeten". Een kompleet diner met tomatensoep, vis met puree en groentjes, daarna fruit, kaas en een Yougourtje (mis geschreven?). Voor mij zit de nog enige pelgrim, een student uit Narbonne. De 6 gepensioneerde priesters zijn erg geïnteresseerd in de toestand in België. "Est-ce que la Belgique va éclater?". Ik probeer het uit te leggen en ze begrijpen dat het een zeer komplexe toestand is. Hier in Baskenland spreekt 15% van de bevolking baskisch. Ik leg hen uit dat er nog geen aanslagen zijn gebeurd.

Weetje : Mauleon is het meest belangrijke stadje in Frankrijk omwille van zijn handgemaakte espadrilles.

l'Hopital St Blaise




Mauleon pelgrimsklooster



Zondag 24 Augustus (dag 10) Morlaàs - Oloron St. Marie (61 km)

Met een grote bocht fiets ik rond Pau. In Lescar rij ik verloren. Een zeer hoogbejaarde fietser op een koersmachien legt mij in 15 minuten uit welke kant ik uitmoet. Zijn uitleg klopt! Het gaat nu regelrecht richting Pyreneëen. De bergen worden steeds gedetailleerder en hoger. Zou dat ginds de Aubisque zijn of de Pic du Midi de Bigorre? In Lassuebe is er een uitnodigend terras. Ik kan er vandaag enkel à la carte eten maar de opdienster stelt mij toch als plat du jour kalfsragout voor. Nog een chocoladedessert voor de nodige kaloriën, en daar gaan we weer. Op het terras zat ook een groep feestvierders. Iemand van hen was gisteren getrouwd en zat daar verkleed in haan of kieken. Zo zat als een kanon willen ze met mijn fiets rondtoeren maar kan dit gelukkig onder kontrole houden en weigeren. Oloron ligt onwaarschijnlijk ver. Onderweg nooit geen 1/4de rosé meer. Rosé is in Frankrijk op het ogenblijk een echte hype. Er wordt 20% meer rose gedronken dan verleden jaar. Doodmoe maar tevree vind ik in Oloron een betaalbaar hotel. De "schoonmaak" en fatsoenering kan terug beginnen.

De Pyreneeën

Zaterdag 23 Augustus (dag 9) Maubourget - Morlaàs (42 km)

De hotelierster is een tikkeltje geëmotioneerd wanneer ik na een stevig ontbijt afscheid neem. Als er iets is moet ik haar zonder twijfelen opbellen. Alles samen ongeveer 500 m hoogteverschil. Het gaat onverwacht goed. De rustdag heeft mij deugd gedaan. Het is niet te warm, de benen zijn goed, de tekebeten beginnen te ontzwellen. Het landschap is adembenemend mooi en pastelblauw gekleurd door de bij ons zeer zeldzame korenbloemen. Ik wil niet te ver rijden en mij sparen voor de Pyreneën. Ik installeer mij in Morlaàs voor de eerste maal in een echte pelgrimsgîte. Er komt een evenjonge dame binnen als ik, die te voet (!) van Maubourget komt, 37 km. Zij is sinds 4 jaar weduwe. We begrijpen elkaar maar al te goed.

Morlaas






Morlaas op de route



Vrijdag 22 Augustus (dag 8) Maubourget - Maubourget 0 km rustdag

Ik wordt door het Logis naar een ander Logis de France doorgestuurd, 4 km verder op naar Tarbes. Ik kan niet blijven wegens volzet wegens "les fêtes de torro de Maubourget". Ik voel mij koortsachtig en onwel. De 2 "wespen"steken baren mij zorgen. Ze worden steeds roder. De madame van het Logis rijdt met mij naar haar docteur généraliste, een vriendelijke man. Hij stelt vast dat ik 2 tekenbeten heb en schrijft mij 5 dagen Monozeclar voor. Ik heb ook een "coup de fatigue". Voor de rest ben ik kerngezond. "Quant vous voulez arriver à Compostèle, il faut réposer de temps en temps, madame". Dus verplicht ik mij tot een dagje rust en blijf de ganse namiddag horizontaal. Het kan mij niet meer schelen. Buiten regent het toch en probeert het te donderen. De formule 1/2 pension is hier s'avonds uitstekend. Een deegbuideltje met geitekaas en groentjes, ratatouille van kalfsvlees met tagliatelli en sorbet van passievruchten voor een prijs dat in België niet meer mogelijk is.

Donderdag 21 Augustus (dag 7) Montesquiou - Maubourget slechts 33 km

Met twijfels vat ik de rit aan. Tot de spaanse grens geen streepje vlak meer. Collines, cols, heuvels, hellingen ... Deze nacht heb ik liggen piekeren. De lucht is klaarhelder en het wordt weer heet. Tot nog toe geen spatje regen gehad. Aan de horizon doemen de eerste silhouetten van de Pyreneëen op. Prachtig en overweldigend decor om in te fietsen. Een postkaart met een diepblauwe hemel. De benen zijn echter verkrampt, mijn hoofd is kokend heet. Mijn onderbeen is een beetje gezwollen en rood. Is dit wel een wespensteek ? Ik bel naar een Logis de France in Maubourget. Er is zowaar een kamer vrij. Rond 14 uur mag ik reeds op de kamer. Na een opmonterende douche plof ik op bed. Een écht bed. In 7 dagen niet meer gezien. Tijd om mezelf eens helemaal onder de loep te nemen en mij terug toonbaarder te maken. Ik ontsmet de "wespen"steek. De spieren blijven verkrampt. Is dit niet een teken om eens een dagje rust te nemen?

Woensdag 20 Augustus (Dag 6) Castéra Verduzan - Montesquiou (43 km)

In deze streek is overnachting vinden niet evident. De weinige hotels of chambres d'hôte zijn overal volgeboekt. Dus richt ik mij noodzakelijk op de campings. Deze bepalen zo een beetje de afstand. Vandaag weer een heuvelend parcours - altijd hetzelfde verhaal - met stokoude slapende dorpjes. In Biran, niet meer dan de resten van een middelleeuwse donjon en 1 hoofdstraatje, nodigt een al even stokoud vrouwtje mij uit om het kerkje te bezoeken met de "hemel"sleutel in de hand. Gelijk heeft ze, want het altaar is een juweeltje uitgehouwen in de steen van de streek. In Montesquiou is alles volgeboekt - ik was zo graag eens op hotel geweest - en kan slechts terecht op een kasteelcamping ... uitgebaat door Nederlanders. Is dit nieuw? Een prachtig domein rond een kasteel. Ik mag een plaatsje zoeken. Toch is het even balen. Het restaurant is deze avond dicht wegens een personeelsfeestje einde seizoen. De patronne wil voor mij speciaal een pizza royale en een pak friet met een worst klaarmaken. Als ik het tentje opzet hoor ik iets kraken : een tentstokje midden door! Gelukkig heb ik een reservestukje bij en met wat plakwerk geraakt het oke. Hopelijk houdt het nog enkele dagen. Mijn "grote probleem" van de laatste dagen is opgelost . Geen tentje in Spanje. Een wespensteek in mijn links onderbeen begint op te zwellen.

Kasteelcamping Montesquiou


Kasteel Montesquiou

Dinsdag 19 Augustus (Dag 5) Lectoure - Castéra Verduzan (30 km)

Het is bewolkt en er dreigt onweer. De ondraaglijke hitte en de opeenvolgende steile heuvels van gisteren zijn duidelijk nog niet goed verteerd. Daarom wil ik niet verder dan Castéra waar een camping is aan een meertje. Hier wil ik uitrusten. De campinguitbaatster is zeer gelovig. Als ik mijn stempelboekje bovenhaal, biedt ze mij als vanzelfsprekend een leegstaande caravan aan. Deze heeft ze altijd ter beschikking van de pelgrims. Ik mag eralleen over beschikken. Er is een werkende frigo en gasvuurtje. Evident zou je zeggen maar voor mij is dit al een hemelse luxe. Het is tijd om mij een beetje te fatsoeneren. Ik ben de mevrouw zeer dankbaar want de "fortes orages" die ze beloofde zijn ondertussen met veel klank begonnen.
De Spaanse grens is nog ongeveer 200 km verwijderd. Tot nu was het een zeer zware weg die ik toch een beetje onderschat heb. Vandaar deze korte rit.


Maandag 18 Augustus (Dag 4) Moissac - Lectoure (66 km)

Ik had het nog kunnen weten van verleden jaar. Op maandag zijn in Frankrijk alle Bakkers gesloten, dus ook in Moissac. Zonder ontbijt vertrek ik voor een zware rit als ik de kaartjes met de hoogteprofielen mag geloven.Algauw staan de zonnebloemen rondborstig te schaterlachen in de verzengende hitte van 36° C. De druifjes van de Armagnac voelen zich lekker onder de azuurblauwe hemel. Op de fiets is het zwaar. Een opeenvolging van heuvels kms lang tot soms 10%. Een Schot komt "gezwind" voorbij gepeddeld. Mijn kuiten zijn dan ook slechts een flauw afgietsel van de zijne. Hij begrijpt mijn Engels vrij vlot. De lessen Engelse konversatie beginnen zijn vruchten af te werpen. Hij is ook op weg naar Compostela vanuit de Auvergne. Regelmatig moet ik af de fiets om lucht te happen. Na 4 liter water bereik ik halfdood of levend Lectoure. De 4 sterren caming is veel te druk maar de douche met sproeiers van langs alle kanten is hemels. Ons auto verkeer is slecht voor de natuur. Niet omwille van de CO2. Gisteren zag ik een dode vos op de weg. Vandaag 2 omvergereden herten in de gracht...

Zondag 17 Augustus (Dag 3) Castelnaud - Moissac (40 km)

De hemel isdreigend zwart boven de wijngaarden en velden vol pruimende zonnebloemen. De route verloopt bergop bergaf zoals gisteren en eergisteren.Stillaan zak ik af naar Moissac op de Tarn. Een prachtig stadje "en kermesse". Het is drummen naar de beroemde abdij, vroeger een grote pleisterplaats voor de pelgrims. Ik installeer mij op de camping met zicht op de brede Tarn die hier ongeveer in de Garonne uitmondt. Het is ondertussen 30° C. Ik hang een beetje de toerist uit. Deze avond ga ik hier eens uitproberen wat voor lekkers de streek te bieden heeft. Ik zit op schema... Onderweg heb ik verschillende pelgrims ontmoet, te voet en per fiets. Eens raden?... Juist, Nederlanders.

Moissac




Camping Moissac


Garonne

Inhoud syndiceren