Blog van Ruth

  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Vrijdag 23 Juli 2010 (Dag 4) Beegden - Lottum 64 km

Er is een zwaar onweer voorspeld deze namiddag. Ik reserveer s' morgens al een bed bij "Vrienden op de fiets" in Lottum waar ik op tijd wil aankomen. Met het lunchpakket krijg ik van de dame twee potjes zelf gemaakte konfituur mee. De route loopt naast de Maas en verrast telkens met mooie panorama's. Aan de overkant wappert een Duitse vlag. Ik volg de goed aangeduide LF3 richting Arnhem maar bij wegenwerken in Venlo loopt het fout. Op een hoek bemerk ik een fietsknooppunt dat mij terug de goede richting instuurt door een zandgebied met kreken vol wilde vogels. Ik geniet met volle teugen. De lucht verandert van blauw naar grijs en in de verte naar zwart. Ik ben net op tijd binnen. Hier bij "Vrienden op de fiets" heerst een leuke campingsfeer. Je kan er in een kleine weide een tentje opslaan. Er is voor mij een grote kamer vrij met keuken, die tevens ter beschikking staat van de kampeerders "Kamperen bij de boer". Wat later komt Frans moe aankloppen na een fietsdag van 120 km. Hij is Nederlander, specialist in doedelzak bouwen en trekker op de fiets. Een bekende figuur in de muziekwereld tot zelfs in Ath en Gooik in België. s' Avonds vinden we elkaar terug op het dorpsterras voor een gezellige babbel onder veel te luide en een beetje valse fanfaremuziek. Dit was een vakantiedag.






Donderdag 22 Juli 2010 (Dag 3) Lanaken - Beegden 71 km

De wolken hangen treurig in de lucht. De dag begint goed met een verrassing. Ik wordt door het fietskoppel van gisteren avond uitgenodigd op het ontbijt met een sterke tas koffie. En dan hop, de fiets op. Onmogelijk vandaag om een bakker te vinden. Eindelijk in Dilsem-Stokkem vind ik een Turk die een soort zoete koeken verkoopt. Hij kan niet begrijpen dat ik zover alleen fiets. De veerpont over de Maas naar Nederland lonkt om over te steken maar dat doe ik lekker niet. Koppig blijf ik langs de Belgische kant. Het is hier zeer leuk om te fietsen tot Maaseik dwars door een overstromingsgebied. Dat zie ik aan de hoge dijken. Na een korte verpozing op het gezellige marktplein, verlaat ik dan toch België vlak voor Thorn. Vroeger was dit witte stadje een mini vrijstaat met een abdis aan het hoofd van een vrouwelijke religieuze gemeenschap. Een soort begijnhof. In Heel geraak ik op een bank met heerlijk panorama over de Maas in gesprek met een oudere dame. Ze doet vrijwilligerswerk en ze wacht op de boot voor een rondvaart met een geestelijk gehandicapte. In Beegden wordt ik weer eens hartelijk ontvangen door een nobele dame van "Vrienden op de fiets". Ik ben op een beschermde boerderij waar ik kan beschikken over het ouderlijke huis, dat door de meubels en boeken en allerhande voorwerpen familiegeschiedenis uitstraalt. Een mooie dag, niet?












Woensdag 21 Juli 2010 (Dag 2) Zepperen - Lanaken 49 km Nationale feestdag.

Na een rijkelijk ontbijt stap ik op de fiets. Het is al drukkend warm. Gelukkig zijn de meeste Haspengouwse hellingen achter de rug en wordt het landschap vlakker tot plat. Limburg is terecht hèt fietsparadijs in België. Als je op het fietsnet blijft zou je denken dat er in Limburg geen autos rond rijden. Spijtig, fietscafees, tavernes ... alles is gesloten want het is de Nationale Feestdag vandaag. Ik ben blij dat ik deze morgen een kompleet lunchpakket mee kreeg. Na de middag duwen regenwolken de gloeiend hete zon weg. Om een eventueel onweer voor te zijn, sla ik mijn tentje op in de dichtst bijzijnde fietsvriendelijke Camping Jocomo in Lanaken. Op een grasveld zo groot als een voetbalveld stelt mijn tentje niet veel voor. "Kan je dáárin slapen?" komt een klein meisje verwonderd vragen. Het begint al vlug te druppelen. In mijn tentje val ik bijna in slaap moe van de hitte. In de taverne bestel ik een frietje met stoofvlees, zowat het beste wat er te krijgen is. Ik geraak in een zeer gezellig gesprek met een Nederlands fietskoppel dat in 2012 plannen heeft voor een fietstocht naar Compostela. Ik vertel fier als "deskundige" hoe je zo iets het best aanpakt.


Dinsdag 20 Juli 2010 (Dag 1) Leuven - Zepperen 69 km

Met behulp van de fietsknooppunten fiets ik door het heuvelend landschap oostwaarts. Ik ben benieuwd of ik regelmatig mijn verslagjes zal kunnen inbrengen. In Spanje was in ieder cafeetje of refugio minstens één Pc te vinden. Zal dit ook in Duitsland en Tsjechië zo zijn op de campings of in de Bett & Breakfasts (Zimmerfrei)? Vooruit nu maar. Höchste Zeit zu gehen!

Als ik rond 10u30 thuis vertrek stijgt de temperatuur al vlot naar 30 graden Celsius. Na een ommetje langs mijn dochter voor een laatste afscheid, gaat het definitief richting Tienen. Er zijn grote ringwerken aan de gang, zodat knooppunt 64 van de aardbol verdwenen lijkt. Na wat heen en weer gefiets geraak ik dan toch weg. Afgerukte boomtakken en platgewalste graanvelden herinneren aan het zware onweer van 2 dagen geleden. Langs knooppunt 385 rij ik de Haspengouwse fruitstreek binnen, het heuvelland van Katarakt. Het is snikheet en de appel en perebomen staan er met hun uitgedroogde bladeren mistroostig bij. Het is overal stil, de meeste luiken zijn naar beneden tegen de zon, ofwel zijn de mensen op vakantie of kijken ze naar de Tour de France. Na 69 km fietsen en 4 liter water drinken bereik ik oververhit het ingesluimerde Zepperen. Door de mensen van "Vrienden op de fiets" wordt ik zeer hartelijk ontvangen als in een 4 sterren hotel. De heer des huizes laat zien dat er in hem een topkok schuilt en tovert een lekker menu op tafel met een bijpassend wijntje. Rond 20 uur wijst de thermometer nog altijd 34 graden Celsius aan. Dit was een goede start!

Volledig herbewerkte blog!

Ik merk dat Erik mijn blog volledig herwerkt heeft. Reuze bedankt Erik. Dit moeten we inwijden met een flesje champagne. Nu moét ik wel vertrekken! Op 20 juli dan.
De conditie staat niet echt op peil. Ik zat veel te laat op de fiets door de lange koude winter. Reeds enkele weken is het veel te warm en is er te veel ozon in plaats van zuurstof.

Op weg naar Praag

Het is zover. De voorbereiding is volop bezig, want einde juli schraap ik al mijn moed bijeen om te vertrekken naar deze betoverende stad. Meer hierover zit er binnenkort aan te komen.

Dit jaar neem ik een "sabbatjaar"

Als oefening maak ik dit jaar een fietstocht rond Nederland van ongeveer 700 km. Als het "mag zijn" zet ik volgend jaar (in juni?) koers naar Praag. Moest zich iemand geroepen voelen mee te fietsen, stuur mij dan gerust een mailtje.

Hoe gaat het Corrie? Fiets je volgend jaar terug naar Compostela?

Groetjes
Ruth

Donderdag 18 September (dag 35) Pedrouzo - Santiago de Compostela 25 km

Zal ik er dan écht zijn? Jáááááá...ik ben er na 1393 km! Fier ben ik deze morgen vertrokken alsof het een zondagsritje zou worden. Een kleine misrekening. Na 10 km rij ik in de omgeving van het vliegveld verloren in een wirwar van opeenvolgende rotondes. Rij ik toch de autostrade naar Coruna niet op zeker? Ik zal het maar op mijn onderlip steken die bijna tot over mijn ogen waait. Ik ben deze nacht door een insect gestoken. Het is al aan het ontzwellen. Oef, geen herpes! De ontlading voor de kathedraal is niet te beschrijven. Zingen, lachen, huilen, snotteren... Alle emoties en ontberingen tijdens deze 5 weken moeten eruit. Een groep spaanse toeristen bekijken mij alsof ik van de maan kom. "Es usted una peligrina? De donde es usted? De Belgica?" Als ik uitleg dat ik van Rocamadour gefietst ben willen ze op slag allemaal een fotootje van mij. "Felecidad!". Na wat rondtoeren vind ik de albergue de perigrinos waar ongeveer 200 bedden ter beschikking zijn. Ik boek voor 3 nachten ineens. Ik heb ze broodnodig want na de ontlading deze middag voel ik pas hoe uitgeput ik ben.
Het is volbracht Sint Jacob. Morgen kom ik je bezoeken en mijn Compostela (diploma) halen. Ben ik nu van het virus verlost? Deze 3 dagen verkies ik in "jouw" stad rond te lopen als toerist en niet meer als pelgrim. Dan keer ik terug naar mijn familie, vrienden en kennissen. Ik heb alvast mijn treinticket naar Hendaya zondagmorgen om 9u04 op zak. Ik kom aan in Hendaya rond 20u30. Waar ik mijn fiets kan afzetten weet ik ook al ongeveer.
Van harte bedankt aan iedereen die mij van dag tot dag gevolgd heeft. Zonder jullie interesse en steun zou ik de verwezenlijking van deze levensdroom nooit aangekund hebben. Nu is het afgelopen. Een beetje met spijt in het hart. Toch is het nu écht genoeg geweest.
Bedankt Sint Jacob dat ik behouden en gezond mocht aankomen. Het "mirakel van de herstelling van het kapotte zadel " is voor eeuwig in mijn geheugen gegrift. De 2 tekenbeten en de gebroken tentstok verbleken als anekdotes.
Dag iedereen! Tegen half october beloof ik de fotootjes, oke? Hasta luego!

Kathedraal van Santiago de Compostela








Santiago de Compostela


Spartaanse albuerge de peligrinos


Santiago vanuit de albuerge


Achterkant van de kathedraal van Santiago de Compostela








Sfeerbeelden








Vismarkt

Woensdag 17 september ( dag 34) Melide - Podrouzo (O Pino) 37 km

Als ik het niet haal, ligt het zeker niet aan te weinig kalorieën. Als cena kreeg ik gisterenavond macarones opgediend voor 3 en kabeljauw en groenten voor 4. De mensen moeten hier hard werken denk ik. De knie voelt beter aan na een nachtje Voltarenzalf. Ik ben gelukkig dat ik Galicië en Coruna in volle zon mag beleven en niet in de regen. Het is zelfs windstil. Zoals de meesten kies ik voor de hoofdbaan naar Santiago. Bedankt Corrie voor de goede raad. Het 20 km langere en lastigere traject van Cleermans, of hoe heet hij weer, laat ik voor wat het is. Dát wil ik mijn knieën niet meer aandoen. Als ik eventjes op een heuvel vlak voor Arzua - dé kaasstad van Galicië - halt hou, sta ik pal voor een tempel van de volgelingen van Jehovah. Jesus! Zitten die hier ook? De tocht gaat door een streek die een beetje gelijkt op de Ardennen. De heuvels en dalen zijn wat hoger en dieper. Alles is even groen. Afwisselend wordt mijn neuszintuig geprikkeld door weeë mestwalmen van varkens en de frisse geur van eucalyptusbomen. Hier hebben ze blijkbaar ook taalproblemen want spaanse opschriften zijn soms overklad met Galicische. In Pedrouzo (of ook O Pino) wil ik de fonkelnieuwe privé albergue uitproberen voor 10 euro. Ik stop hier liever om morgen relatief fris aan te komen in Santiago. De prijs ligt iets hoger dan gewoonlijk maar wat een oase van rust! In het midden tussen de 50-tal bedden is heus een agora met groene beplanting! Zou je geloven dat ik er ontroerd van wordt? Wat een weke mossel ben ik toch. Voor de laatste maal was ik mijn fietsbroek en truitjes uit. Morgen moet ik er toch een beetje deftig uitzien voor Sint Jacob...

Dinsdag 16 september (dag 33) Portomarín - Melide 41 km

Met veel moed maar ook een beetje bang omwille van de linkerknie pak ik de berg naar Ventas de Naron aan. Er hangt een dikke mist zodat ik nauwelijks 50 m ver kan kijken. Zonder de hellingen te kunnen inschatten is het -wéér eens - zwoegen. Beetje bij beetje kom ik hoger tot op 650 m. Plots breekt boven de zon zonder twijfelen stevig door. Ik zit op een hoogvlakte vol heidestruiken en sparren en eikebomen. Waar zijn die bananebomen en reuze-agaven die ik eerder in dit land zou verwachten? De verwachte afdaling komt er niet!? Tot Palas de Rei volgt de ene kuitenbijter de andere op. Ik zit in het Pajottenland! Boerderijtjes her en der met kippen, koeien, varkens en loslopende honden. Het wordt warm, zéér warm. In Palas de Rei schrok ik uitgehongerd een reuzebocadillo op. Ik had nochtans een stevig ontbijt deze morgen? Omdat het nu tóch definitief begint te dalen, blijf ik hier niet maar laat mij afzakken naar Melide. Hier vind ik een kraaknet en toch goedkoop hotel. Doodmoe leg ik mij te week in een heet bad. Het wordt stillaan tijd dat ik in Compostela aankom. De knie doet pijn en de benen gloeien. Ik recupereer ook niet meer voldoende.

Inhoud syndiceren