• : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/file.inc on line 647.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.
  • : preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/esteen/ruth-is-onderweg.net/includes/unicode.inc on line 311.

Maandag 27 Augustus 2012 (dag 14) Heidelberg – Grötzingen 56 km.

Ongelooflijk maar waar! Hoe grijzer de lucht gisteren, hoe blauwer de lucht vandaag. Het beste fietsweer dat je je kunt inbeelden. Vandaag is de route voor de allerlaatste keer vlak en loopt meer dan 40 km lang door lommerrijke loofbossen. De benen zijn uitgerust en het loopt goed en snel. Na een karig middagmaal in Brücksal duiken we terug de bossen in. Tot nog toe zijn we geen enkele slaapgelegenheid voorbijgereden tot we plots in Grötzingen vlakbij Karlsrühe een Gasthof bemerken. Zonder twijfelen boeken we, ook al is de waard onverzorgd en vuil, is de kamer rommelig, vies en versleten op zijn Frans. Absoluut zijn prijs van 65€ niet waardig. Hier eindigt de rit zonder veel verhaal. Fons is stil en ziet bleekjes want zijn rug doet pijn en heeft nood aan een massagebeurt met Voltarenzalf.

Zondag 26 Augustus 2012 (dag 13) Jhb Heidelberg. Rustdag.

Heidelberg is een bruisende stad en beslist een bezoekje waard. Het is regenachtig en koud tot nauwelijks 15°C. De kille westenwind laat zwarte wolkenvlagen overdrijven waaruit nu en dan regen plenst. Het is niet aangenaam en we zoeken beschutting in een thema-café vol foto’s dit Amerikaanse nostalgie uitstralen zoals in een Hard Rock café. We bestellen een liter wijn en een kleine maaltijd. Laat het buiten maar regenen! “Ich habe mein Herz in Heidelberg verloren ...” sms’t een zus.



Zaterdag 25 Augustus 2012 (dag 12) Jhb Weinheim – Jhb Heidelberg 26 km.

Heidelberg is minder ver als we dachten. Slechts 26 km. Vanaf 13 uur mogen we al in de jeugdherberg inchecken. We boeken 2 nachten om rustig de oude historische universiteitsstad te kunnen bezoeken. We zijn na 590 km over de helft en hebben dus recht op een rustdag. De Jhb is volledig vernieuw en kraaknet. Een vleugel staat nog in de steigers. De kamer met 2 bedden en alles erop en eraan is zeer ruim. Er kunnen gerust 6 bedden in. Veel hotels zijn minder comfortabel als deze Jhb. Als ouderen op een dubbelkamer moeten we een toeslag betalen zodat de prijs die van een hotel zeer sterk benadert. We ontdekken dat dit in de Duitse “Jugendherberge” overal wordt toegepast. Soit … we zijn met vakantie en de Jhb ligt in een zeer rustige omgeving naast de Zoo en n recht tegenover de campus geneeskunde. Het is 3 km stappen naar het centrum met zijn oneindig lange wondermooie winkelstraat. Het loopt hier vol studenten zoals in Leuven. Ik zou me hier thuis kunnen voelen. Op de Neckar wordt stevig geroeid alhoewel de olympische spelen net achter de rug zijn. Tijdens een avondwandeling langs de Neckar schieten honderden kwetterende groene papegaaien over en langs ons hoofd om dan in een sierlijke zwerm op de boomtakken te gaan nestelen. Ze voelen zich in hun “halve” vrijheid zeker en vast gelukkig genoeg om zich ongestoord te vermenigvuldigen. Er zit een reiger stokstijf als een standbeeld te wachten op een niets vermoedende voorbij zwemmende vis.







Vrijdag 24 Augustus 2012 (dag 11) Leeheim – Jhb Weinheim 64 km.

Het is vochtig en druilerig. Deze nacht was er hevig onweer met zware slagregen. Grote waterplassen her en der getuigen. Eindelijk eens een normale temperatuur van 18°C. Zoals gisteren doorkruisen we dezelfde saaie streek met dezelfde betonblokken huizen in witte of roze crêpie. In de dorpen is er weinig beweging. Voor de kinderen is de vakantie hier voorbij. Hun boekentassen zijn al even té zwaar geladen als bij ons. Bübesheim, Gernsheim, Heppenheim … het stelt allemaal niet veel voor. Enkel het pittoreske Lorsch met Karolingische stadspoort steekt er toerenhoog boven uit. Het marktplein is er zo gezellig dat we ons aan een pasta wagen. Deze smaakt overheerlijk na de dagelijkse onvermijdelijke “Pommes” waartegen de maag begint te protesteren. Zó hard fietsen en tòch dikker worden! In Weinstein is er nog een “Doppelzimmer frei” in de luxueuse jeugdherberg. We zijn net aan het uitpakken of de wolken pakken samen en het begint “oude wijven” te regenen. Wat was dat ook weer … regen? We hebben tot nu geluk gehad. We hebben nog geen enkele druppel in de regen gefietst. Na al die hittedagen begint een algemene vermoeidheid zich te manifesteren.

Donderdag 23 Augustus 2012 (dag 10) Bingen – Leeheim 65 km. (500km)

Na het campingontbijt “jène met hesp en jène met keas” springen we voor de 10de keer reeds op de fiets. De zon is weeral onze trouwe bondgenoot. Vandaag moet er voor het eerst geklommen worden door het heuvelland van Rheinhessen. Niet zó zwaar maar na 450 km plat moeten de benen wennen. We klimmen uit het Rijndal en volgen de Selztal-Fahrradweg slingerend door het landschap bezaaid met akkers en wijngaarden. Voorbij Nieder-Olm geraken we het spoor bijster en we doen een paar beklimmingen teveel om moe in Nierstein terug aan de Rijn te komen. Het stadje lijkt niet veel soeps. Aan de overkant bemerken we tussen de struiken tenten, caravans en mobilhomes. We veren de Rijn over maar, geloof het of niet, we vinden de ingang van de camping niet. Verhit en dorstig rijden we verder tot Leeheim waar we een soort kraaknette “Zimmerfrei-Hotel-Gasthaus-Bett & Bike?” vinden. De prijs is die van een chique hotel. Het avondeten gebruiken we op het overvol terras van een veredeld frietkot waar de schnitzels zó groot zijn dat ze nauwelijks op het ovale bord kunnen. Mijn “Zweitser Schnitzel mi Käse” blijkt een schnitzel te zijn met daar bovenop 2 lebberende spiegeleieren. “Das ist nicht mehr normal”!. Overgegeten kruipen we onder het veel te dikke dekbed.

Woensdag 22 Augustus 2012 (dag 9) Spay – Bingen 54 km.

Het wordt een gezellige fietstocht vandaag. Als trage zondagfietsers rijden we rustig langs het mooiste stukje Rijn in Duitsland. Hoogtepunten zijn Boppard, de beruchte Loreley rots, het stemmige stadje Bacharach, Bingen. Er blaast een fris briesje. Heerlijk. De terrasjes her en der zijn druk bevolkt met toeristen en dagjesmensen met diep bruingebrande gezichten en billen. De promenades met groene ligweiden langs het snelstromende water stralen rust en vrede uit. We genieten met volle teugen en houden nu en dan eens halt voor een fotoshoot. Vroeg in de namiddag slaan we ons tentje op in de camping van Bingen. Aan de overkant ligt het drukbezochte Rüdesheim met de wereldberoemde Drosselgasse waar de wijn dag en nacht geproefd wordt als ode aan de god Bacchus. Na de douche en een zeer snelle hap kunnen we het niet laten met de veerboot de Rijn over te steken en ons onder te dompelen in dit “oord van verderf”. Overal lokken orkestjes met bekende drankliederen. Je kan niet anders dan de plaatselijke wijnen uit te proberen en te keuren of minstens een halve liter bier achterover te slaan. Hier wordt tevens de Duitse” cognac” Uralt Asbach gedistilleerd. Het is bijna donker als we op de fiets terug met de veerboot oversteken naar de camping. Waar is die ook weer!?
















Dinsdag 21 Augustus 2012 (dag 8) Remagen – Spay 62 km.

De mist hangt in ondoorzichtige flarden over de Rijn zodat de bijna rijpe wijngaarden aan de overkant verscholen blijven. Het is al vroeg in de morgen drukkend warm. De route langs de oevers van de Rijn wijst zichzelf uit. Rond de middag geraken we als een fluitje van een cent door de drukke stad Koblenz. Omwille van een omleiding is het enkel eventjes aarzelen hoe over de brug te komen aan de monding van de Moezel. Daarna fietsen we over de brede groene esplanade. Het wordt grijs en alsmaar drukkender. Het zal zéker regenen, misschien wel onweren. In Spay boeken we in een lieftallig pensionnetje, verscholen achter bakken hanggeraniums. Vanuit het dakvenster kijken we uit over de Rijn alsof we tegenstrooms op een cruiseboot zitten. In 1988 stond het gelijkvloers één meter onder water. Hiervan getuigt een plaatje aan de voorgevel. De zon komt terug door de grijze wolkenmassa priemen. Misschien hadden we tóch kunnen kamperen. De bakker verkoopt heerlijke reuze koeken met rozijnen die je ter plaatse kan opeten met een tas koffie. Ons lichaam kreunt naar voedsel en suikers. Nog enkele sneetjes overgebleven brood met smeerkaas, confituur en salami op de kamer doen eindelijk de honger stillen. Op TV vertellen ze dat er over de Boven-Rijn zeer hevig onweer is geweest met veel schade door de vuistgrote hagelbollen.










Maandag 20 Augustus 2012 (dag 7) Remagen. Rustdag na 319 km.

Een klein onweertje doet de temperatuur lichtjes zakken. We bezoeken het gezellige stadje. De resten van de kapot geschoten brug op het einde van de 2de wereldoorlog maken nog altijd indruk.

Zondag 19 Augustus 2012 (dag 6) Euskirchen - Remagen 48 km.

Uit schrik voor de aanhoudende hitte springen we “vroeg” op de fiets. De weg loopt door nogal veel groen met afkoelende schaduw. Onverwacht staan we plots voor een café waar we ons tegoed doen aan een alkoholvrije “Franciskaner Weissenbier”. Tot onze verwondering staat op het etiket “isothone drank”. Maar dit is verdorie veel lekkerder dan al die zeemzoete plakkende Isostar-drankjes. Voortaan wordt dát onze drank die ons moet rechthouden! Na een fikse panoramische afdaling staan we aan de oevers van die machtige Rijn, Duitslands slagader. Oef, we zijn hiér toch al in Remagen geraakt. Het is 36°C. Een spagetti aan de promenade vol toeristen in korte short of minirokje brengt ons in vakantiesfeer. De camping is zeer luxueus en toch goedkoop. Als je het kraaknette sanitair binnenstapt wordt je verwelkomd door een zacht muziekje en een kabbelende borrelsteen in blinkende kunstfaience. Dit is net een wellnesscentrum. Dit is een ideale plek om een dagje te blijven. Alles is hier voorhanden en de wijn is er spotgoedkoop en tóch te drinken. ‘s Morgens liggen de broodjes klaar. Bij het invallen van de duisternis komen onze Duitse buren-fietsers mee aan “onze” houten tafel zitten met 1 glasje, 2 glasjes, 1 fles…2 flessen rosé. De vrouw kipt prompt haar waterdichte fietszak ondersteboven en vult deze met koel water om de edele drank fris te houden. Een heleboel fietsverhalen en ervaringen komen naar boven. Ons Duits wordt steeds beter. Het wordt laat, te laat.








Zaterdag 18 Augustus 2012 (dag 5) Echtz – Euskirchen 51 km.

Vandaag zou het de warmste dag van de hele zomer worden. 36°C. Er ligt geen druppel nevel op het gras. Rond 8u45 is het op de fiets al 24°C. Dit belooft. De weg stijgt voor de eerste maal na 220 km lichtjes. In Zülpich raken we de weg kwijt. Onze hersenen functioneren niet normaal (of wel?!). Hoe rapper we in Euskirchen zijn hoe beter. We bereiken het stadje op intuïtie. Een vriendelijke fietser loodst ons door allerlei steegjes en “Gassen” tot in het centrum. We bellen alle hotels uit het boekje op. In het 4de opgebelde hotel is er nog plaats. De kamer is tamelijk gezellig maar op het zuiden gelegen zonder overgordijnen. Dus kunnen we niets beter uitvinden dan onder de douche af te koelen en de avond in zwembroek door te komen. Het avondmaal is verrassend lekker. Morgen vertrekken we zo vroeg mogelijk want de hittegolf blijft aanhouden.